Grejpfrut najprawdopodobniej jest naturalnym mieszańcem pompeli i pomarańczy olbrzymiej. To niezwykle soczysty i aromatyczny owoc osiągający do 13 cm średnicy. Ma słodko-gorzki lub kwaśny smak i grubą, różową lub żółto-białą skórkę ( różowe odmiany są zwykle słodsze). W pełni dojrzały grejpfrut jest lśniący i ciężki oraz ugina się lekko pod naciskiem palca. Współcześnie uprawiany jest w Ameryce Północnej, na Antylach, w Japonii, Izraelu i Indiach. To jeden z najzdrowszych owoców świata.

Ta roczna roślina z rodziny bobowatych pokładająca się łodygę, dorastającą do 1 m długości. Główny pęd już u nasady tworzy kilka szybko rosnących pędów bocznych. Na nagiej, czterokanciastej łodydze rosną pierzastosieczne, lancetowate liście, które na końcach wytwarzają wąsy czepne. Groszek jest nieznany w stanie dzikim, pochodzi najprawdopodobniej z Azji Mniejszej. Dzisiaj uprawiany jest w krajach śródziemnomorskich, w Europie Środkowej, Azji Mniejszej i w Indiach. Nasiona groszku zawierają białko, aminokwasy egzogenne, cukrowce, węglowodany, witaminy C, A i B.

Gruszka pospolita pochodzi z Azji mniejszej oraz Iranu i Indii. Obecnie dzięki wysiłkom przede wszystkim francuskim i belgijskich hodowców istnieje około 1500 odmian tego drzewa. Niepozorne gatunki przeznaczone są wyłącznie do gotowania lub sporządzania alkoholi. Natomiast gruszki deserowe, które, choć mogą być gotowane, najlepiej smakują świeże.

Roślina ta jest przedstawicielem rodzaju kapustowatych i pochodzi z atlantyckich wybrzeży Europy oraz rejonie Morza Śródziemnego, gdzie uprawiana jest od ponad 2 tysięcy lat. Jarmuż, zwany inaczej kapustą warzywną, ma długie, pierzaste, fryzowane, silnie kędzierzawe liście, rosnące do 50 cm wysokości. Roślina ta pod względem zawartości substancji mineralnych i karotenu przewyższa wszystkie kapusty.

Krzew ten osiąga wysokość 1,5 m, ma kolczaste, purpurowe lub zielone gałęzie. Rosną na nich pierzaste, owłosione na spodzie liście. Owoce mają dużo pestek i oddzielają się od szypułki razem z dnem kwiatowym. Pomiędzy ich cząstkami wyrastają pojedyncze, rude włoski. Kiedy jeżyny mają czerwony kolor, nie nadają się do jedzenia, ponieważ są okropnie kwaśne i twarde. Dopiero gdy nabiorą ciemnej, prawie czarnej barwy i pokryją się sinym nalotem, miękną, stają się soczyste i słodkie. Dojrzewają na przełomie sierpnia i września.

Jest to rośliną roczna pochodząca z Ameryk Północnej, obecnie powszechnie spotykana we Francji, Anglii i we Włoszech oraz Azji, Afryce i Australii. Należy do rodziny dyniowatych i jest krzewiastą odmianą dyni zwyczajnej, dlatego inaczej nazywana jest dynią szparagową. Charakteryzuje się owocami o dużym, walcowatym, czasem wygiętymi kształcie i kremowożółtym kolorze.

Należy do rodziny kapustowatych. Lubi umiarkowany, łagodny klimat i jasne miejsca, dobrze zaopatrzone w wodę. Dorodnie rośnie na piaszczysto -gliniastych glebach, dobrze spulchnionych i bogatych w próchnicę. Należy do warzyw wymagających dużych ilości substancji odżywczych. Świeży kalafior ma bardzo delikatny smak i jest niezwykle sycący. Jednak nie tuczy, 100g tego warzywa zawiera jedynie 31 kcal, oczywiście , jeśli nie jest spożywany z tłustymi
sosami.

Kalarepa jest bliską krewną kapusty. Daje plony już po 12-16 tygodniach uprawy. Ma postać zgrubiałej kulistej łodygi zwanej jabłkiem. Im wcześniej zebrana, z lepszej gleby, tym smaczniejsza i pozbawiona zdrewniałych części. Wczesna powinna mieć średnicę 3 cm, późniejsza 5-8 cm. Zawiera dużo witaminy C, B6, A, a także składniki mineralne m.in. fosfor, magnez, żelazo oraz błonnik. 100 g tego warzywa zawiera 125 kcal.

Kapary są to nierozwinięte pączki kwiatowe rośliny Capparie spinosa, rosnącej w basenie Morza Śródziemnego (ich ojczyzną jest Hiszpania, Włochy). Pączki są koloru oliwkowego do niebeiskawozielonego; wielkość 4-12 mm, w przekroju nieco spłaszczone, rombowe z zaokrąglonymi kantami, o czterech zewnętrznych listkach. Świeże kapary mają delikatny ziołowy smak; marynowane są kwaskowate.

Kapusta jest bardzo rozpowszechnionym warzywem. Należy do rocznych i dwuletnich roślin z rodziny krzyżowych. Liczy wiele gatunków; kapustę głowiastą, włoską, brukselkę, jarmuż, kapustę pekińską, kapustę chińską, kalafior i kalarepę.  Starożytni rzymianie leczyli kapustą choroby płuc, stawów, obstrukcje, choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy. Kapusta zawiera 16 wolnych aminokwasów, liczne fermenty, cukry, witaminy: C ( w 100 g tyle co w 1 cytrynie ), A B1, B2, B6, H, PP, E, a także minerały, m. in. magnez, potas, wapń. Kapusta jest niskokaloryczna (100 g zawiera ok. 40 kcal).

Kapusta pekińska pochodzi z północnych rejonów Chin, gdzie znana była już ponad 1500 rokiem. W swojej ojczyźnie nazywana jest zębem białego smoka. Jest
przedstawicielem rodziny kapustowatych, choć z europejskimi odmiana kapusty jest tylko daleko spokrewniona. Jej popularność na europejskich stołach wciąż wzrasta, dzieje się tak przede wszystkim dzięki rosnącej liczbie azjatyckich restauracji. Czasem nazywa się ją kapustą japońską, może dlatego, że tam właśnie powstają wciąż nowe jej odmiany.

Karczoch obiecuje nie występuje w stanie naturalnym. Przypuszcza się że jego ojczyzną jest Etiopia, skąd zostało przeniesiony do Egiptu. Do dzisiaj można podziwiać jego wizerunkiem na staroegipskich płaskorzeźbach. Jest to wieloletnia roślina z rodziny astrowatych.  W jego liściach dało się wyodrębnić glikozydy flawonoidowe, kwasy glikolowy i glicerynowy, śluzy, pektyny oraz białka, tłuszcze, substancje azotowe, karoten, witaminy z grupy B i witaminę C. Poza tym karczoch jest niezastąpionym źródłem kwasu foliowego i potasu.