Jest to jednoroczna, krzaczasta roślina, która należy do rodziny motylkowatych. Rośnie do 100 cm i ma sztywną, kanciastą łodygę. Od niej odchodzą nieparzystopierzaste liście złożone z 11-15 jajowatych, na brzegu piłkowanych listków. Motylkowe kwiaty są pojedyncze i znajdują się w kątach liści. Mogą mieć białą, fioletową lub czerwoną barwę. Jej największe uprawy znajdują się w Europie ( przede wszystkim w krajach śródziemnomorskich), Afryce, Azji Mniejszej i Środkowej, Indiach, Turcji, Maroku, Birmie, Chinach, a także w Meksyku, Chile i Kolumbii. Kiedyś uważana była za roślinę najbiedniejszych, jednak dzisiaj trafia na najwykwintniejsze stoły świata.

Inne spotykane nazwy tej rośliny to arenga cukrowa, słocza cukrowa, słocza pierzasta, winosłocz cukrowa lub winosłocz pierzasta. Palma ta rośnie na terenach o klimacie tropikalnym i subtropikalnym. W stanie naturalnym występuje na Jawie i Sumatrze, rozprzestrzenia się na obszarze Indii aż po Malezję, gdzie na dużą skalę prowadzone są jej hodowle. Owocem jest żółta jagoda, która zawiera dwa lub trzy nasiona. Z soku tej palmy otrzymuje się ceniony cukier

Cukrowe jabłko jest przedstawicielem rodziny flaszowców, do której należy także cherymoja. Inne nazwy tego owocu to atemoja, anan, hanon, ata, rinin, meba czy sarisa. Nazwa jest tyle, ile miejsc, w których znane jest cukrowe jabłko. Tak jak inne flaszowce, roślina ta pochodzi prawdopodobnie z tropikalnych rejonów Ameryki Środkowej i Archipelagu Antylskiego, rośnie także w Kalifornii i na Wyspach Kanaryjskich. Największe uprawy tego jabłka znajdują się w Indiach na Kubie, Dominikanie, w Ekwadorze, Wenezueli, Meksyku i Tajlandii. Nietrwałość owoców i wynikające stąd problemy z transportem powodują, że są one nieznane w wielu rejonach Świata.