Karczoch

Karczoch obiecuje nie występuje w stanie naturalnym. Przypuszcza się że jego ojczyzną jest Etiopia, skąd zostało przeniesiony do Egiptu. Do dzisiaj można
podziwiać jego wizerunkiem na staroegipskich płaskorzeźbach. Jest to wieloletnia roślina z rodziny astrowatych. Prosta, białawo owłosiona łodyga dorasta do 2m wysokości. Duże, owłosione liście tworzą u nasady łodygi szeroką rozetę. Przy uprawie karczochów nie dopuszcza się do rozwinięcia kwitów, ponieważ
nierozwinięte kwiatostany uważane są za luksusowy przysmak. Koszyczki kwiatów są duże, pojedyncze, wyrastają na wierzchołkach krótkich, rozgałęzionych pędów. Spożywa się tylko dno kwiatostanu i dolne części łusek okrywy, wspaniale smakują zarówno w stanie surowym (mają smak podobny do orzechów włoskich), jak i gotowane czy smażone . Jadalne są również młode pędy karczocha. Są one wyśmienite w surówkach, przetworach i z dodatkiem wielu sosów. Karczochów jest jedną z najstarszych roślin leczniczych. W jego liściach dało się wyodrębnić glikozydy flawonoidowe, kwasy glikolowy i glicerynowy, śluzy, pektyny oraz białka, tłuszcze, substancje azotowe, karoten, witaminy z grupy B i witaminę C. Poza tym karczoch jest niezastąpionym źródłem kwasu foliowego i potasu.

Istnieją trzy rodzaje karczochów; jasnozielone, zielone i fioletowe.

Stosowany wewnętrznie

Karczoch:

• jest środkiem moczopędnym i żółciopędnym,
• pobudza wydzielanie potu,
• usuwa z ustoju produkty przemiany materii,
• regeneruje miąższ wątrobowy,
• wspomaga procesy trawienne,
• leczy żółtaczkę, skazę moczanową, kamicę pęcherza żółciowego, zapalenia wątroby, reumatyzm,
• zmniejsza poziom cholesterolu, tłuszczu i cukru we krwi.