Sałata jest gatunkiem liczącym około 200 odmian botanicznych. Są to rośliny zielne jednoroczne lub dwuletnie, spotykane głownie na półkuli północnej, uprawiane powszechnie ze względu na liście i niekiedy łodygi lub nasiona. Popularna sałata siewna to jednoroczna roślina warzywna, która była znana już w starożytności. Sałata jest bardzo cenną rośliną warzywną. Zawiera wszystkie witaminy, z wyjątkiem D i K, zwłaszcza A, B6, E i C. Jest bogata w składniki mineralne, takie jak żelazo, potas, magnez, mangan oraz kwasy organiczne. Dostarcza około 15 kcal w 100 g.

Szałwia jest wieloletnią rośliną zieloną lub krzewinką z rodziny wargowych. Na świecie istnieje około 500 jej gatunków, w Polsce występuje 6. W stanie dzikim rośnie w basenie Morza Śródziemnego, na Krymie, w Azji Mniejszej i Syrii. Była uprawiana już w starożytnej Grecji i Rzymie, gdzie ceniono jej właściwości lecznicze i przyprawowe. Dziś uprawiana jest w całej Europie, na suchych wapiennych glebach, w nasłonecznionych miejscach.

Szczaw to roślina zielona, najczęściej wieloletnia, lub półkrzew z rodziny rdestowatych. Spotyka się go przed wszystkim na półkuli północnej, w umiarkowanej strefie klimatycznej, głównie w Europie Północnej, rzadziej w Południowej. Spośród około 150 gatunków w Polsce występuje około 20. Najpopularniejsze to szczaw polny oraz szczaw zwyczajny; rosnący w rowach i na łąkach, ale także uprawiany na polach i w szklarniach.

Naciowa odmiana pietruszki zwyczajnej jest rośliną dwuletnią z rodziny selerowatych. Uprawiano ją już w starożytnej Grecji i Rzymie, obecnie jest znana i doceniana w Europie, obu Amerykach i Australii. 

W stanie dzikim roślina ta występuje w chłodnych rejonach Europy i Azji, w Himalajach oraz na Grenlandii. W Polsce można ją spotkać w Karpatach i Sudetach, na skałach i nad brzegami potoków. Olejek uzyskiwany z korzeni i owoców arcydzięgla wykorzystywany jest w przemyśle perfumeryjnym a także do wyrobu wielu likierów ziołowych. 

Cibora jadalna, zwana inaczej migdałem ziemnym ,,chufa", pochodzi ze wschodniej Afryki. Obecnie jej uprawy znajdują się w wielu tropikalnych i subtropikalnych krajach, m.in. w Afryce, Indiach, Ameryce Północnej, Meksyku, Peru i na Madagaskarze. Z powodzeniem hodowana jest także w krajach śródziemnomorskich, w Niemczech, Rosji, a także w Polsce.

Jest to jednoroczna, krzaczasta roślina, która należy do rodziny motylkowatych. Rośnie do 100 cm i ma sztywną, kanciastą łodygę. Od niej odchodzą nieparzystopierzaste liście złożone z 11-15 jajowatych, na brzegu piłkowanych listków. Motylkowe kwiaty są pojedyncze i znajdują się w kątach liści. Mogą mieć białą, fioletową lub czerwoną barwę. Jej największe uprawy znajdują się w Europie ( przede wszystkim w krajach śródziemnomorskich), Afryce, Azji Mniejszej i Środkowej, Indiach, Turcji, Maroku, Birmie, Chinach, a także w Meksyku, Chile i Kolumbii. Kiedyś uważana była za roślinę najbiedniejszych, jednak dzisiaj trafia na najwykwintniejsze stoły świata.

Biedrzeniec anyż pochodzi z Azji Mniejszej i Egiptu, jest rośliną jednoroczną, dorasta do wysokości 50 cm, występuje w miejscach słonecznych i osłoniętych od wiatru, preferuje gleby zasadowe o dużej zawartości wapnia. W lipcu zakwita drobnymi białymi kwiatami zebranymi w kiście. Kwiaty rośliny wydzielają przyjemny, intensywny zapach. Owoce gotowe do zbioru mają kolor ciemnoszary. Roślina ta uprawiana jest głównie w Ameryce Środkowej, krajach śródziemnomorskich i północnej Afryce. jako roślina lecznica zioło to było używane już około 1500 lat p.n.e. przez Egipcjan. Pliniusz Starszy polecał anyż jako środek uspakajający, ułatwiający zasypianie.

Jest to roślina zielona z rodziny goryczkowatych, roczna lub dwuletnia. Była znana i stosowana jako środek leczniczy już w starożytności. W Polsce występuje pod częściową ochroną, coraz rzadziej można ja spotkać na leśnych polanach, łąkach, pastwiskach, suchych zboczach i widnych zaroślach. Centuria jest doskonałym środkiem zwiększającym wydzielanie śliny, stosowanym w leczeniu braku apetytu.

Chinowiec jest wiecznie zielonym drzewem z rodziny marzanowatych, pochodzącym z Ameryki Południowej. Rośnie do 30 m wysokości. Jego liście mają zazwyczaj eliptyczny kształt, są duże i skórzaste, a kwiaty są bardzo pachnące, zebrane w wiechy. Chinowiec porasta lesiste stoki Andów, od Wenezueli po Boliwię. W 1820 roku wyizolowano chininę, jeden z alkaloidów występujących w korze chinowca, których jest 6,5 %. Z tego 30-60% stanowi właśnie chinina. 

Dziurawiec zwyczajny należy do rodziny dziurawcowatych (Hypericaceae). Kwitnie od czerwca do października. Potarte wydzielają krwistoczerwony sok. Dziurawiec zwyczajny rośnie na nizinach i w górach, w trawiastych i leśnych porostach, na piaskach, bagnach, suchych łąkach i ugorach. Kwitnące zioło zbiera się na herbatkę i kąpiele

Korzennik lekarski należy do rodziny mirtowatych, drzewo to rozpoznajemy po wiecznie zielonych skórzastych liściach o wydłużonych i lśniących blaszkach. W okresie kwitnienia korzennik pokrywa się drobnymi, białymi kwiatkami zebranymi w grona, z których jesienią rozwijają się mięsiste, purpurowe owoce. W naszym klimacie z uwagi na niskie temperatury jest to roślina trudna w uprawie, mimo to można ją spotkać jako ozdobę niektórych ogrodów. W kuchni ziele angielskie jest wszechstronnie stosowane jako przyprawa do mięs, ponczów, grzanych win i puddingów. W zielarstwie surowcem leczniczym są przede wszystkim jagody tej rośliny.