Należy do rodziny kapustowatych. Lubi umiarkowany, łagodny klimat i jasne miejsca, dobrze zaopatrzone w wodę. Dorodnie rośnie na piaszczysto -gliniastych glebach, dobrze spulchnionych i bogatych w próchnicę. Należy do warzyw wymagających dużych ilości substancji odżywczych. Świeży kalafior ma bardzo delikatny smak i jest niezwykle sycący. Jednak nie tuczy, 100g tego warzywa zawiera jedynie 31 kcal, oczywiście , jeśli nie jest spożywany z tłustymi
sosami.

Kalarepa jest bliską krewną kapusty. Daje plony już po 12-16 tygodniach uprawy. Ma postać zgrubiałej kulistej łodygi zwanej jabłkiem. Im wcześniej zebrana, z lepszej gleby, tym smaczniejsza i pozbawiona zdrewniałych części. Wczesna powinna mieć średnicę 3 cm, późniejsza 5-8 cm. Zawiera dużo witaminy C, B6, A, a także składniki mineralne m.in. fosfor, magnez, żelazo oraz błonnik. 100 g tego warzywa zawiera 125 kcal.

Kapusta jest bardzo rozpowszechnionym warzywem. Należy do rocznych i dwuletnich roślin z rodziny krzyżowych. Liczy wiele gatunków; kapustę głowiastą, włoską, brukselkę, jarmuż, kapustę pekińską, kapustę chińską, kalafior i kalarepę.  Starożytni rzymianie leczyli kapustą choroby płuc, stawów, obstrukcje, choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy. Kapusta zawiera 16 wolnych aminokwasów, liczne fermenty, cukry, witaminy: C ( w 100 g tyle co w 1 cytrynie ), A B1, B2, B6, H, PP, E, a także minerały, m. in. magnez, potas, wapń. Kapusta jest niskokaloryczna (100 g zawiera ok. 40 kcal).

Kapusta pekińska pochodzi z północnych rejonów Chin, gdzie znana była już ponad 1500 rokiem. W swojej ojczyźnie nazywana jest zębem białego smoka. Jest
przedstawicielem rodziny kapustowatych, choć z europejskimi odmiana kapusty jest tylko daleko spokrewniona. Jej popularność na europejskich stołach wciąż wzrasta, dzieje się tak przede wszystkim dzięki rosnącej liczbie azjatyckich restauracji. Czasem nazywa się ją kapustą japońską, może dlatego, że tam właśnie powstają wciąż nowe jej odmiany.

Karczoch obiecuje nie występuje w stanie naturalnym. Przypuszcza się że jego ojczyzną jest Etiopia, skąd zostało przeniesiony do Egiptu. Do dzisiaj można podziwiać jego wizerunkiem na staroegipskich płaskorzeźbach. Jest to wieloletnia roślina z rodziny astrowatych.  W jego liściach dało się wyodrębnić glikozydy flawonoidowe, kwasy glikolowy i glicerynowy, śluzy, pektyny oraz białka, tłuszcze, substancje azotowe, karoten, witaminy z grupy B i witaminę C. Poza tym karczoch jest niezastąpionym źródłem kwasu foliowego i potasu.

Kukurydza pochodzi z Ameryki Środkowej ( Meksyku lub Gwademali) i Południowej, gdzie od tysiącleci uprawiana była przez Majów i Azteków. Dzisiaj jej plantacje znajdują się w krajach o klimacie gorącym lub umiarkowanym. W Polsce jej uprawa nie jest łatwa z powodu zbyt zimnego i krótkiego lata. W kukurydzy wykorzystuje się znamiona, czyli miotełkę włosków, kolby, łodygi i liście. Znamiona zawierają olejek eteryczny, olej tłusty, garbniki, żywice, cukry, kwasy organiczne, witaminy C i K oraz sole mineralne. Ziarno kukurydzy bogate jest w wodę, białko, tłuszcz, włókno surowe, witaminy A, B1, B2,E oraz C. 

W Polsce marchew jest powszechnie uprawianą rośliną można ją spotkać w prawie każdym przydomowym ogródku. Upodobała sobie klimat umiarkowany, w stanie naturalnym występuje przede wszystkim w Europie i Azji. Surowcem jest korzeń marchwi i nasiona. Natomiast liście wykorzystuje się jako paszę dla zwierząt. Świeży korzeń zasobny jest w karotenoidy, wodę, tłuszcze, węglowodany, olejek eteryczny, witaminy z grupy B, witaminy D, E, PP, C, K, H, prowitaminę A, składniki mineralne (m.in. znaczne ilości potasu, fosfor, wapń, żelazo, jod, miedź, kobalt, magnez) i kwasy organiczne.

Ogórek to jedno najbardziej popularnych warzyw z rodziny dyniowatych. Jest jednoroczną rośliną jednopienną. Pochodzi prawdopodobnie ze wschodnich Indii i jest jedną z najstarszych roślin warzywnych – znany był w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Ceniono bardzo walory – odświeżający smak i aromatyczny zapach.  Składają się głównie z wody 96,4% a ich wartość energetyczna to 11 kcal na 100g. Zawierają niewielkie ilości składników mineralnych, m.in. sód, potas, magnez, wapń i fosfor, oraz witaminy z grupy A, B i C.

Papryka jest jednoroczną rośliną warzywną z rodziny psiankowatych (Solanaceae). Pochodzi z tropikalnych obszarów Ameryki środkowej, gdzie była uprawiana od najdawniejszych czasów. W Europie pojawiła się w XV w, do Polski powędrowała z południa na początku XVII stulecia. Popularna stała się w XX w., gdy wyhodowano paprykę słodką.  Papryka jest bogatym źródłem witaminy C- 90-200 mg w 100 g. zawiera też karoten, sporo witaminy P, a także trochę E,B1, B2 oraz sole mineralne, potas, magnez, wapń, sód, mangan, żelazo, miedź, fosfor.

Pietruszka zwyczajna zwana również ogrodową, jest dwuletnią rośliną warzywną z rodziny baldaszkowatych (Umbelliferae). Jej ojczyzną są wapienne zbocza gór leżących nad Morzem Śródziemnym. Była uprawiana od wieków- wzmianki o niej znajdujemy u starożytnych Greków i Rzymian. O jej działaniu wspomina m.in. Hipokrates. Lecznicze właściwości pietruszki poznali Iberowie, Gallowie, Germanie, a w końcu Słowianie. Karol Wielki nakazał upowszechnić uprawę. Olejek pietruszkowy otrzymywano przez destylację już w XV w., a na początku XVI w. pietruszka rozpowszechniła się też jako przyprawa. Dziś jest popularna i ceniona na całym świecie. 

Por ogrodowy jest dwuletnią rośliną z rodziny liściowatych ( Liliaceae), spokrewnioną z cebulą zwyczajną i czosnkiem. To bardzo popularne warzywo i przyprawa znane było ze swoich właściwości leczniczych i odżywczych już w starożytności- w Egipcie, Grecji, Rzymie. Dziś uprawia się je w Europie i Ameryce Północnej. Jest w nim dużo wody 50% trochę białka, tłuszczu węglowodanów. Najważniejsze składniki mineralne to wapń, żelazo, fosfor, siarka i magnez. Zawiera też witaminy B1,B2,C, A, E,PP. 

Pomidor jest rośliną z rodziny psiankowatych (Solanaceae) Rodzaj ten obejmuje kilka gatunków roślin zielonych, jednorocznych lub wieloletnich, które pochodzą z Ameryki Południowej. Kiedy sprowadzono je do Europy, początkowo były uprawiane jako rośliny ozdobne i lecznicze. Dopiero w XIX w. rozpowszechniły się jako warzywo. Najbardziej popularny jest pomidor uprawny będący rośliną jednoroczną. Zawierają niewiele cukrów oraz kwasy organiczne- cytrynowy i jabłkowy, które nadają im przyjemny, orzeźwiający, kwaskowaty smak. Pomidory to warzywa bogate w witaminy w 100 g zawierają A-100 j.m, B1-60 ng, B2-70ng, C-25 mg, PP-0,6 mg, a także nieco D, E, K. Są w nich także sole mineralne o urozmaiconym składzie sód, potas, wapń, żelazo, miedź, fosfor, chlor, nikiel, kobalt, magnez, mangan. Pomidory są zasadotwórcze (pH+5).