Kości wchodzące w skład układu ruchu człowieka zbudowane są z wewnętrznej warstwy gąbczastej, której pneumatyczna struktura zwiększa wytrzymałość na urazy jest miejscem wypełnionym szpikiem kostnym, oraz z zewnętrznej warstwy - okostnej. Złamaniem nazywa się całkowite przerwanie ciągłości kości, natomiast o pęknięciu można mówić wtedy, gdy tylko część struktury kostnej ulega uszkodzeniu.

Układ krążenia człowieka składa się z układu krwionośnego i limfatycznego. Układ krwionośny tworzy serce, tętnice, żyły oraz sieć naczyń włosowatych. Serce, które pełni rolę pompy, wymusza bezustanny obieg krwi w organizmie. W ten sposób organom dostarczany jest tlen, substancje odżywcze i hormony, a odprowadzane z nich są zbędne produkty przemiany materii.

Anemia, inaczej niedokrwistość, powstaje w wyniku niedostateczności ilości hemoglobiny, związku chemicznego występującego w krwinkach czerwonych, przenoszącego tlen. U zdrowego człowieka poziom hemoglobiny jest stały, ponieważ procesy wytwarzania czerwonych krwinek przez szpik kostny i ich niszczenia w śledzionie charakteryzują się równowagą. Liczbie zniszczonych krwinek czerwonych odpowiada ta sama liczba wyprodukowanych przez szpik kostny.

Zmiany chorobowe obejmują duże i średnie naczynia krwionośne, polegają na tworzeniu i osadzaniu się płytek miażdżycowych na wewnętrznych ściankach tętnic. Prowadzi to do zwężenia naczynia i do obniżenia wytrzymałości jego ścianek, w wyniku czego może dojść do powstania tętniaka, grożącego pęknięciem.

Białaczka, czyli choroba nowotworowa białych ciałek krwi, jest stanem, w którym dochodzi do niekontrolowanego mnożenia się leukocytów. Leukocytami nazywamy właśnie białe krwinki, stąd inna nazwa choroby – leukemia. W warunkach prawidłowych leukocyty są odpowiedzialne za ochronę organizmu przed zakażeniami. Niszczą bakterie, które wnikają do naszego organizmu.

Dusznica bolesna, inaczej dławica piersiowa, jest chorobą związaną z zaburzeniami tętnic wieńcowych serca.
Atak choroby jest spowodowany zbyt małym dostarczeniem krwi, a więc i tlenu, do pracującego mięśnia sercowego. To zbyt małe zaopatrzenie w krew wynika z nadmiernego zwężenia unaczyniających serce tętnic wieńcowych. Zmniejszenie przekroju naczynia związane jest najczęściej z obecnością blaszki miażdżycowej na jego wewnętrznej ścianie.

Nadciśnienie należy do najpowszechniejszych obecnie chorób, ale jest to też dolegliwość trudna do leczenia i trzeba ją leczyć przez całe życie, gdyż w przeciwnym wypadku może dojść do groźnych chorób serca i krążenia.
Utrzymujące się wysokie nadciśnienie powoduje postępującą degradację naczyń co zwiększa ryzyko zapadalności na choroby serca i nerek oraz wystąpienia udaru mózgu.

Niewydolność serca jest bezpośrednim skutkiem choroby serca lub innych chorób. Istotą choroby jest niezdolność mięśnia sercowego do efektywnej pracy. Następstwem tego może być zmniejszenie przepływu krwi przez organizm oraz gromadzenie się płynu w przestrzeni pozanaczyniowej. Czasami niewydolność serca odnosi się tylko do jednej komory i wtedy mówimy o niewydolności prawokomorowej lub lewokomorowej.

Są to zmiany chorobowe skóry, wywołane reakcją podskórnych naczyń krwionośnych na niską temperaturę. Pod wpływem zimna, aby zatrzymać ciepło, naczynia krwionośne zdrowego człowieka kurczą się, co objawia się blednięciem skóry. Jeżeli temperatura jest wyjątkowo niska, może dojść do odmrożenia.

W prawidłowych warunkach cała krew znajduje się w naczyniach krwionośnych. W wypadkach, gdy krew z naczyń przemieści się pod skórę, do tkanki podskórnej lub błon śluzowych, widoczne są zasinienia. Istotą plamicy jest uszkodzenie lub nadmierna przepuszczalność ścian drobnych tętniczek i żył.

Ta groźna choroba dotyczy żył powierzchniowych bądź głębokich. Polega na wystąpieniu stanu zapalnego odcinka żyły z powstaniem zakrzepu. Niekiedy najpierw wytwarza się skrzeplina, a proces zapalny pojawia się później. Najczęściej schorzenie to obejmuje okolicę miednicy i kończyn dolnych.

Chromanie przestankowe jest objawem towarzyszącym przewlekłemu niedokrwieniu kończyn dolnych. Polega on na występowaniu silnego bólu nóg po przejściu niewielkiej odległości, zwanej dystansem chromania. Ten silny ból, zmuszający chorego do zatrzymania się spowodowany niedokrwieniem się na skutek zmian miażdżycowych w tętnicach.