Melisa lekarska z rodziny wargowych to wieloletnia bylina o owłosionych łodygach, wysokość 60-80 cm. Ma jajowate, intensywnie zielone liście, szarawo owłosione. Kwitnie od lipca do września, ma białe lub żółtawe drobne kwiaty, osadzone w kątach liści. Na liściach znajdują się gruczołki zawierające olejek o charakterystycznym cytrynowym zapachu. Melisa jest szczególnie lubiana przez pszczoły. 

Jest to roślina należąca do rodziny męczennicowatych, najbardziej rozpowszechniona jest na południowo-wschodnim terytorium Stanów Zjednoczonych oraz Bermudach i w Azji. W zależności do warunków otoczenia męczennica może być uprawiana jako roślina pnąca bądź płożąca, gdyż w stanie dzikim porasta tereny o bardzo zróżnicowanym ukształtowaniu.

Osteoporoza to choroba, w której dochodzi do zmniejszenia ilości tkanki kostnej. Ubywa zarówno białek budujących kość, jak i substancji mineralnych. Kształt kości pozostaje w zasadzie niezmieniony, chyba, że rozrzedzenie jest duże i wytrzymałość tworzywa kostnego znacznie maleje. Wtedy może dojść do zgniecenia kości i zmiany jej kształtu pod wpływem obciążenia.

Mierzwa czarna należy do rodziny roślin wargowych. Jest to bylina, którą najczęściej możemy spotkać przy wiejskich drogach, na skrajach lasów i w rowach. Poza wyglądem zewnętrznym najłatwiej jest rozpoznać mierzwicę po charakterystycznym, bardzo nieprzyjemnym zapachu, który roztacza. Roślina ta jest dobrze znana i od dawna stosowana przez medycynę ludową jako niezawodny środek przeciwwymiotny, stosowany w leczeniu objawów zatruć i wymiotów spowodowanych stresem i napięciem nerwowym.

Reumatyzm obejmuje różne schorzenia tkanki łącznej, występuje u osób w każdym wieku, choć częściej u osób starszych. Predyspozycje do tej choroby są zwykle wrodzone, jednak na jej rozwój wpływa też tryb życia i sposób odżywiania się.

Mięta pieprzowa jest byliną z rodziny wargowych, zazwyczaj rośnie do 30-90 cm wysokości. Odmiana ta powstała z krzyżówki mięty nawodnej z miętą zieloną. Miętę pieprzową łatwo rozpoznamy po ciemnozielonych liściach i łodygach lekko zabarwionych na fioletowo. Zioło to jest bardzo łatwe w uprawie, można je rozmnażać z rozłogów, pamiętając o zachowaniu dużej wilgotności podłoża. Ze względu na swoją powszechność występowania mięty od wieków była wykorzystywana w leczeniu, jak również w kuchni. 

Mięta polej jest przedstawicielem rodziny wargowych. Jest to jedna z najbardziej rozpowszechnionych bylin w naszej strefie klimatycznej; jako jeden z czterdziestu dziko występujących gatunków tej rośliny często bywa mylona z miętą pieprzową. Istnieje przekonanie, że nazwa mięta pochodzi od imienia rzymskiej bogini Mentla, uosabiającej ludzki rozum na który – według starożytnych – mięta miała zbawienny wpływ, podnosząc sprawność intelektualną.

Nerw kulszowy jest najdłuższym nerwem ludzkiego ciała. Rozpoczyna się w dolnej części okolicy lędźwiowej, przebiega przez miednicę, udo i kończy się w obrębie mięśni łydki. W przypadku podrażnienia lub uszkodzenia włókien nerwowych pojawiają się dolegliwości bólowe na przebiegu tego nerwu, które zwane są rwą kulszową. Ból pojawia się w okolicy krzyżowej, skąd promieniuje w dół wzdłuż nogi.

Miłek wiosenny jest rośliną wieloletnią o wysokości 20-40 cm. Rozpoznajemy go po grubym i krótkim ciemnobrunatnym kłączu, które wydaje kilka pędów, każda łodyga jest zakończona jednym żółtym kwiatem. Roślina ta występuje w Europie i Azji, w naszym kraju najczęściej spotykamy na terenach dawnych województw kieleckiego i lubelskiego. 

Miodunka plamista jest byliną z rodziny szorstkolistnych, dorasta do wysokości 30 cm. Kłącza tej rośliny są owłosione. Zioło występuje przede wszystkim w miejscach zacienionych i wilgotnych, przeważnie są to zarośla i lasy iglaste środkowej Europy. Miodunka kwitnie od marca do czerwca kwiatami zebranymi w kwiatostany, które początkowo są czerwone, później niebieskie i fioletowe. Zioło to od dawna było wykorzystywane w medycynie ludowej jako środek wykrztuśny.

Każdy mięsień zbudowany jest z bardzo licznych pęczków mięśniowych, które z kolei utworzone są z mikroskopijnych włókienek mięśniowych. Dzięki ich zdolności do aktywnego skurczu dochodzi do skrócenia długości całego mięśnia i kończyna może wykonać pracę. Wymaga ona dostarczenia energii, pożywienia oraz tlenu do skracających się komórek. Bolesny skurcz mięśniowy polega na zazwyczaj krótkotrwałym nagłym napięciu mięśnia.

Kości i stawy otoczone są elementami tkanki łącznej, takimi jak ścięgna i więzadła, które w odróżnieniu od struktur tkanki kostnej zachowują pełną miękkość i elastyczność, dzięki czemu możliwy jest ruch w miejscu połączeń stawowych, a także w obrębie kończyn i całego układu kostnoszkieletowego. Do tkanek miękkich zaliczamy również mięśnie wykonujące pracę oraz ochraniające kości i zaopatrujące organizm nerwy i naczynia krwionośne.