Zgaga to uczucie pieczenia i ucisku w klatce piersiowej oraz nieprzyjemnego, kwaśno-słonego smaku w ustach. Najczęstszą przyczyną jest nadkwaśność, ale może się ona również pojawić przy uszkodzeniu błony śluzowej przełyku. W diecie należy unikać pokarmów drażniących błonę śluzową przełyku i żołądka, pobudzających nadmiernie wydzielanie kwasu solnego w żołądku, a także osłabiających ciśnienie w dolnym odcinku przełyku.

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy występuje prawie na całym świecie, a liczba zachorowań stale się zwiększa. W chorobie wrzodowej pokarm powinien wpływać łagodząco na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, zapobiegać nadmiernemu wydzielaniu soków trawiennych i kwasu solnego. Wskazana jest dieta łatwo strawna, pełnowartościowa, pokrywającą zapotrzebowanie na podstawie składniki odżywcze.

Zatrucia pokarmowe to potoczna nazwa zespołu objawów żołądkowo-jelitowych, powstających po zjedzeniu żywności zawierającej jakiś toksyczne bakterie. Zespół taki w zależności od rodzaju bakterii, które go spowodowały, rozwija się po kilku lub kilkunastu godzinach do zjedzenia zakażonego pokarmu. W przebiegu choroby występuje zespół objawów nieżytowych ze strony żołądka i jelit.

Układ pokarmowy jest zespołem narządów służących do pobierania pokarmu, jego przeróbki mechanicznej i chemicznej, wchłaniania strawionych substancji oraz wydalania substancji, które nie zostały strawione i użyte przez organizm. Głównymi częściami układu pokarmowego są: jama ustna, gardło, przełyk, żołądek, jelito cienkie i jelito grube, a także gruczoły trawienne - ślinianki, wątroba i trzustka.

Inne określenie zgagi to nadkwasota. Zjawisko to spowodowane jest zarzucaniem treści żołądkowej do przełyku. Soki trawienne z żołądka drażnią delikatnie ścianę przełyku powodując uczucie pieczenia i ucisku za mostkiem. Wprawdzie starszy wiek lub indywidualne skłonności mogą mieć znaczenie w występowaniu zgagi, to jednak najczęściej powstaje ona z powodu błędów dietetycznych.

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy należy do najczęstszych chorób przewodu pokarmowego. Dwukrotnie częściej chorują na nią mężczyźni. Wrzód trawienny jest ograniczonym ubytkiem błony śluzowej, pokrywającej dany narząd, wokół którego znajdują się strefa zapalna, a także miejsca martwicy. Najczęściej wrzody umiejscawiają się w opuszce dwunastnicy, a następnie w żołądku.

Szałwia jest wieloletnią rośliną zieloną lub krzewinką z rodziny wargowych. Na świecie istnieje około 500 jej gatunków, w Polsce występuje 6. W stanie dzikim rośnie w basenie Morza Śródziemnego, na Krymie, w Azji Mniejszej i Syrii. Była uprawiana już w starożytnej Grecji i Rzymie, gdzie ceniono jej właściwości lecznicze i przyprawowe. Dziś uprawiana jest w całej Europie, na suchych wapiennych glebach, w nasłonecznionych miejscach.

Zapalenie żołądka i jelit to stan, w których dochodzi do uszkodzenia nabłonka i błony śluzowej wyściełającego te narządy. Zmiany chorobowe polegają na powstawaniu nadżerek, ognisk martwicy, upośledzona jest regeneracja nabłonka, zniesione naturalne mechanizmy obronne błony śluzowej, mogą także być uszkodzone, przebiegające w jej obrębie włosowate naczynia krwionośne. Stan zapalny może mieć charakter ostry lub przewlekły.

Winorośl obejmuje około 60 gatunków długowiecznych pnączy (rzadziej krzewów) z rodziny winoroślowatych. Rosną one w strefach klimatu umiarkowanego, subtropikalnego i częściowo tropikalnego. Mają drewniejące pędy z wąsami i czepnymi, pnące lub płożące, długość do 300 m, piłkowane liście i drobne kwiaty. Najbardziej znany gatunek to winorośl właściwa.

Wiśnia należy do rodziny różowatych i obejmuje około 60 gatunków drzew i krzewów, które spotykamy w umiarkowanej strefie półkuli północnej. Była uprawiana już w starożytności. Wszystkie odmiany wiśni bardzo dobrze nadają się do mrożenia. Zawierają garbniki i łatwo przyswajalny cukier – lewulozę, wśród składników mineralnych wyróżnić można potas, żelazo i fosfor, a z witamin A i C

Roślina ta inaczej nazywa się gałgantem chińskim lub dzikim kardamonem. Jest to bylina należąca do rodziny  imbirowatych. Pochodzi z Azji Południowo – Wschodniej, a jej uprawy znajdują się w Chinach, Indiach,  Tajlandi, na wyspie Hajnan i na Cejlonie. Alpinia jest rośliną należącą do rodziny imbirowatych. Kłącze rośliny znane jest ze swych leczniczych właściwości.

Roślina ta nosi również inną nazwę – chleb świętojański lub szarańczyn strąkowy. Występuje we wschodnich rejonach basenu Morza Śródziemnego, w Arabii, Syrii, Palestynie, uprawiana jest także w krajach śródziemnomorskich, Kalifornii, Indiach, a duże jej uprawy znajdują się na Cyprze i w Grecji.