Melisa uprawiana była już w starożytnej Grecji. W Polsce pojawiła się w przyklasztornych i domowych ogródkach od XVI wieku. Dzisiaj jej hodowle spotykane są w wielu krajach świata, m.in. w Iranie, Afryce Północnej, Ameryce Północnej, Azji i na wybrzeżach Morza Śródziemnego. Dawniej ceniono melisę jako środek wzmacniający i zwalczający melancholię. Zawsze była podstawowym składnikiem eliksirów młodości, ponieważ pobudza fizycznie i umysłowo. 

Melon to bardzo stara roślina uprawna. Jego ojczyzną są Indie, rośnie także w Azji i Afryce. Najzdrowszą odmianą jest kantalupa, ponieważ w jej 100 gramowej porcji znajduje się ponad połowa zalecanego dziennego spożycia witaminy C. Melony bogate są w cukry, witaminy C i PP, karoten oraz żelazo. Warto dodać, że są to owoce niskokaloryczne dostarczają około 30 kcal w 100 g miąższu.

Mięta rozpowszechniona jest w strefie umiarkowanej całej Europy, Azji i Ameryki Północnej. Znanych jest około 25 gatunków tej rośliny, z czego 9 rośnie dziko w Polsce. We wszystkich nadziemnych częściach rośliny występuje olejek lotny, którego głównym składnikiem jest L -mentol. Poza tym mięta zawiera także kwasy organiczne, tłuszcze, prowitaminę A i witaminę C, sole mineralne ( potas, wapń, fosfor, magnez, żelazo, cynk).

Przypuszcza się, że migdałowiec zwyczajny pochodzi ze Środkowego Wschodu. Obecnie uprawiany jest głównie w krajach śródziemnomorskich i Kalifornii. Ze względu na piękne i wcześnie pojawiające się kwiaty często sadzony jest w ogródkach, ale przede wszystkim uprawiany jest dla owoców zawierających nasiona, zwane migdałami. Migdały zawierają wartościowe białko, tłuszcz, witaminy A, E i B oraz wiele składników mineralnych ( wapń, żelazo, magnez, fosfor i potas)

Jest to drzewo z rodziny różowatych, jego ojczyzną są góry Tien- szan i północne Chiny.  Miąższ smakuje wspaniale, jest soczysty, słodki i bardzo aromatyczny. Morele zawierają dużo cukrów, kwasy organiczne, związki mineralne ( żelazo, bor i potas ), witaminy B, C i PP oraz prowitaminę A. Do celów leczniczych wykorzystuje się nasiona moreli, które zawierają dużo oleju, białka, żelaza i witaminę B. Morele wspaniale smakują surowe, lecz można z nich przygotować wyśmienite ciasta, konfitury, soki, wina, likiery. Wysoką wartość pokarmową mają też morele suszone.

Drzewa morwowe rosną dziko w Chinach, Korei, Iranie i na Kaukazie. W Europie znane są przynajmniej od czasów cesarza rzymskiego Justynina, który polecił je do uprawy jedwabników. Dopiero w XVI w. morwy czarne ustąpiły miejsca morwom białym, które dostarczały gąsienicom jedwabnika większych ilości pokarmu. Są pachnące i niezwykle apetyczne, mają wyśmienity, cierpki, słodko –kwaśny smak. Ponieważ bardzo szybko się psują muszą być zjadane od razu po opadnięciu na ziemię. Nie nadają się do dłuższego przechowywania i zamrażania.

Słonecznik jest w Polsce bardzo popularną rośliną, choć rzadko kto wie, że pochodzi on z Meksyk . Jego uprawy znajdują się głownie na Węgrzech, we Francji, w Indiach, Egipcie, Azji Mniejszej i Rosji.  Zawiera aż 38 % oleju słonecznikowego, który jest wartościowym tłuszczem jadalnym. Powinny być częstym elementem jadłospisu, ponieważ są bogate w białka, niezbędne dla zdrowia tłuszcze wielonienasycone, które dostarczają organizmowi kwasów tłuszczowych, witaminy E, zwanej witaminą młodości, witaminy F oraz soli mineralnych.

Sosna jest drzewem iglastym, które rośnie do 45 m wysokości. W Polsce sosna rośnie pospolicie w borach ma terenach nizinnych, o wiele rzadziej można ja spotkać w górach. Upodobała sobie przede wszystkim Europę i północne strefy Azji. Żyje przeważnie 120 lat, ale czasem spotyka się drzewa znacznie przekraczające ten wiek. Ma trwałe drewno, które jest podstawowym w Polsce drzewnym materiałem budowlanym, wytwarza się z niej celulozę, terpentynę, kalafonię i smołę. Igliwie służy do wyrobu olejków eterycznych. Olejek sosnowy jest jednym z głównych używanych w aromaterapii.

Jest to odmiana brzoskwini powstała w wyniku krzyżówek. Owoc ten ma kształt, smak i aromat zbliżony do brzoskwini, ale pozbawiony jest charakterystycznego dla niej meszku na skórce. Nektarynki zawierają dużo witaminy A, potasu i witaminy PP. Nazwa nektarynek pochodzi od greckiego słowa nektar, które oznacza napój bogów greckich. Nic dziwnego, owoce są słodkie, piękne i zawierają wiele (więcej niż brzoskwinia ) składników odżywczych.

Roślina ta znana jest także pod innymi nazwami, ogórkowe ziele, borak, miodnik wielki, czy wołowy język. Pochodzi z Azji Mniejszej i rejonów śródziemnomorskich, a jej uprawy spotyka się przede wszystkim w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Ziele zawiera sole mineralne (głównie mangan, potas, żelazo, cynk, miedź), kwasy organiczne, olejek eteryczny; świeża roślina bogata jest także w witaminę C.

Ogórek to jedno najbardziej popularnych warzyw z rodziny dyniowatych. Jest jednoroczną rośliną jednopienną. Pochodzi prawdopodobnie ze wschodnich Indii i jest jedną z najstarszych roślin warzywnych – znany był w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Ceniono bardzo walory – odświeżający smak i aromatyczny zapach.  Składają się głównie z wody 96,4% a ich wartość energetyczna to 11 kcal na 100g. Zawierają niewielkie ilości składników mineralnych, m.in. sód, potas, magnez, wapń i fosfor, oraz witaminy z grupy A, B i C.

Oliwka europejska to długowieczne drzewo owocowe z rodziny oliwkowatych. Uprawiana jest na pograniczu strefy klimatu umiarkowanego i podzwrotnikowego od ponad 4 tys. lat. Stanowią źródło najbogatszego w składniki odżywcze oleju roślinnego oliwy z oliwek. Wytłacza się go z około 90% światowego zbioru oliwek. 10% przeznaczonych jest do spożycia.