Nieodpowiednie nawyki żywieniowe należą do najczęstszych przyczyn wielu chorób, dlatego spojrzenie na dietę z punktu widzenia teorii medycyny chińskiej może być niezwykle pomocne w dbaniu o bardzo zdrowy tryb życia. Kuchnia chińska i sposób przyrządzania dań są ściśle związane z chińską filozofią – przede wszystkim z ideałem wiecznego życia i młodości. Chińczykom zawdzięczamy nie tylko wzbogacenie kuchni światowej w ryż, który uprawnia od 7 tysięcy lat, ale także wyprodukowanie sosu sojowego i twarogu sojowego – tofu.

Kwasy tłuszczowe to związki organiczne powstające w wyniku hydrolizy tłuszczów. Różnią się między sobą właściwościami chemicznymi, liczbą atomów węgla w cząsteczce, długością łańcuchową i liczbą podwójnych wiązań. Kwasy zawierają jedno podwójne wiązanie noszą nazwę jednonienasyconych, dwa lub więcej wielonienasyconych, natomiast nie zawierające podwójnych wiązań nazywa się kwasami tłuszczowymi nasyconymi.

Miód naturalny wytwarzany jest przez pszczoły z nektarów kwiatów lub spadzi (substancja wydalana przez mszyce, które żerują na drzewach). Przekształcenie ich w miód następuje w organizmie pszczoły, a potem w plastrach. Polega na odparowaniu wody oraz na kilku przemianach biochemicznych, m.in. rozkładzie sacharozy na glukozę i fruktozę.

Na świecie jest około 500 gatunków sera. Sery twarogowe, pleśniowe czy twarde żółte mają wszechstronne zastosowanie: mogą być głównym składnikiem potrawy, dodatkiem podnoszącym wartość odżywczą dania, a także przyprawą. Produkuje się je z mleka krowiego, owczego lub koziego. Zależnie od sposobu krzepnięcia dzieli się je na twarde i podpuszczkowe.

Jaja są niezastąpionym produktem w każdej kuchni. Dobrze smakuje gotowane, smażone czy jako dodatek do potraw. Najsmaczniejsze są wiosną, gdy kury skubią młodą trawę. Polskie jaja mają światową renomę, szczególnie te świeże, wiejskie. Są one symbolem Wielkanocy. Jako początek nowego życia zawierają wszystkie niezbędne do rozwoju organizmu składniki odżywcze.

Podroby to jedne z nielicznych mięs, które nie rujnują kieszeni. Cenione przez smakoszy, przede wszystkim ze względów na ogromną różnorodność smaków. Niektóre są delikatne, inne pikantne. Podroby znamy przede wszystkim z barów szybkiej obsługi, które nie są jednak w stanie przyrządzić nich posiłków równie smacznych jak w domu. 

Dla większości z nas jest to po prostu napojem, który wypijamy rano, wieczorem i w ciągu dnia. Jednak smakosze uważają herbatę za napar nie mający równego sobie. Na świecie znanych jest około 300 gatunków herbat o przeróżnych smakach. Za jej ojczyznę tradycyjnie uznaje się Chiny, a według legendy odkrył ją cesarz Sheng – Nung.

Kefir to naturalny, mleczny napój o niepowtarzalnym zestawie mikroflory. Maślankę otrzymuje się przy wyrobie masła. Jest to płyn pozostały z ubijania śmietany po wytrąceniu tłuszczu. Serwatka to produkt uboczny powstający wyrobie serów. Zawiera witaminę B1 i B2, laktozę ( cukier mlekowy), trochę białka i spore ilości wapnia.

Sól to prosty związek chemiczny NaCI, czyli chlorek sodu. Zawiera ona cenne mikroelementy; oprócz podstawowych sodu i chloru, także magnez, miedź, cynk, potas, selen, wapń i żelazo, a nawet śladowe ilości złota. Najczęściej używana w domu jest sól kuchenna, czyli czysty chlorek sodu uzyskany po oczyszczeniu soli kamiennej. W Polsce sprzedawana jest jodowana sól kuchenna, czyli dodatkowo wzbogacona jodem. Sól jest niezbędnym składnikiem naszego organizmu – nasze łzy, pot, krew i płyny ustrojowe są słone.

Trudno się obyć bez niej w kuchni, doskonale nadaje się do uszlachetniania zup, sosów i deserów. Śmietankę otrzymuje się po odwirowaniu mleka. Im bardziej tłustą chcemy uzyskać, tym intensywniej przebiega proces wirowania. Zawiera niezbędne dla organizmu tłuszcze, witaminy A, D i E, laktozę, kazeinę oraz sole mineralne.

Rośliny strączkowe to : groch, fasola, soczewica, soja i bób. Owocem ich jest strąk o różnym, w zależności od gatunku, kształcie, wielkości i barwie.  Mają sporo składników mineralnych: żelaza, fosforu, siarki, manganu, magnezu, potas i kwas foliowy. Dostarczają także naszemu organizmowi bardzo cennego składnika – błonnika, którego nie ma w mięsie.