Kolendra siewna jest rośliną roczną z rodziny baldaszkowatych. Pochodzi z okolic śródziemnomorskich. Uprawiana jest w całej Europie, w miejscach słonecznych, bezwietrznych i na wapiennych glebach. Można ją też spotkać dziczejącą. Ma obłą, nagą łodygę, pochwiaste liście i drobne różowawe kwiaty ułożone w płaskie baldachy. Kwitnie na przełomie czerwca i lipca.

Cellulitis to zmiany na skórze, przypominające swoim wyglądem skórkę pomarańczy. Występują głównie u kobiet, zwłaszcza gdyż związane są z obecnością większej ilości tkanki tłuszczowej, a także jej rodzajem. Zmiany te zlokalizowane są najczęściej na udach, pośladkach oraz niekiedy na wewnętrznej stronie ramion. Wraz z upływem czasu, w miarę jak skóra i tkanki otaczające tracą swą elastyczność, Cellulitis staje się coraz bardziej widoczne.

Koper to roślina z rodziny baldaszkowatych. Koper ogrodowy jest bardziej popularny od włoskiego. Koper ogrodowy jest uprawiany, można też spotkać zdziczały. Jego liście są bardzo zdrowe – zawierają wapń, żelazo, fosfor oraz witaminy: A, C, D, E, K, B1, B2, kwas foliowy. Drobno posiekany dodaje się do gotowanych i surowych warzyw, zup oraz sosów, podnosząc ich walory odżywcze, smakowe i zapachowe. Nasiona kopru zbiera się dojrzałe, o brązowym kolorze. Zawierają olejek eteryczny ( w nim karwon i limonen).

Kukurydza pochodzi z Ameryki Środkowej ( Meksyku lub Gwademali) i Południowej, gdzie od tysiącleci uprawiana była przez Majów i Azteków. Dzisiaj jej plantacje znajdują się w krajach o klimacie gorącym lub umiarkowanym. W Polsce jej uprawa nie jest łatwa z powodu zbyt zimnego i krótkiego lata. W kukurydzy wykorzystuje się znamiona, czyli miotełkę włosków, kolby, łodygi i liście. Znamiona zawierają olejek eteryczny, olej tłusty, garbniki, żywice, cukry, kwasy organiczne, witaminy C i K oraz sole mineralne. Ziarno kukurydzy bogate jest w wodę, białko, tłuszcz, włókno surowe, witaminy A, B1, B2,E oraz C. 

Egzema to jedna z najczęstszych chorób skóry, zazwyczaj ma podłoże alergiczne. Występuje niezależnie od płci i wieku. Jest to powierzchniowy stan zapalny skóry o charakterze wykwitów złożonych grudek zapalno-wysiękowych i pęcherzyków. W przebiegu choroby występuje okres rumieniowy, grudkowy i sączący. Zmiany wypryskowe są rozsiane i nierzadko dotyczą całej skóry.

Limeta zwana również limetą kwaśną, limoną lub cedratem, pochodzi z Półwyspu Malajskiego, a jej największe uprawy znajdują się w Indiach, Indonezji, Brazylii, Meksyku, na Kubie oraz Florydzie. W limecie wyodrębniono kwasy organiczne, witaminy C, P i B. Jest to 1/3 mniejsza, ma dużo kwaśniejszy smak. W kuchni używa się jej oszczędniej niż cytryny. Ze względu na to, że zawiera więcej kwasu cytrynowego niż cytryna, nie nadaje się do jedzenia na surowo, ale sok służy do produkcji napojów orzeźwiających.

Inne nazwy tej rośliny brzmią: laur szlachetny, wawrzyn szlachetny, wawrzyn bobek, bobkowe drzewo, drzewo laurowe. Ojczyzną liści laurowych jest prawdopodobnie Azja Mniejsza i Półwysep Bałkański. Obecnie największe uprawy znajdują się w Grecji, Turcji, we Włoszech, Hiszpanii, Meksyku i Gwatemali. W wielu krajach liść laurowy jest niezastąpioną przyprawą, która stosuje się do potraw duszonych, zup, grzybów, wędlin do peklowania mięsa i marynowania. Jest to także przyprawa używana w przemyśle cukierniczym.

Grzybica stóp jest najczęściej występującą grzybicą. Zakażenie następuje przez kontakt z przedmiotami zainfekowanymi drobnoustrojami. Stopy, które dotknęła grzybica wymagają starannej pielęgnacji. Powinny w miarę możliwości być stale odkryte. Chłodne kompresy zmniejszają świąd i powodują wysychanie zmian.

Majeranek jest byliną zielną lub krzewiastą, dorastającą do wysokości 15-60 cm. Jego jasnożółte liście mają kształt owalny, kwiaty są białe lub sinawe. Jest to roślina rosnąca na glebach przesuszonych zasadowych, w miejscach nasłonecznionych. Już starożytni cenili go za konserwującą i odkażającą moc. Ze względu na słodki zapach roślina ta została uznana przez Afrodytę za symbol szczęścia. Już Arystoteles podkreślał lecznicze działanie majeranku, pisząc, że żółw natychmiast po połknięciu węża zjada pędy tej rośliny, ratując swe życie.

Jest to grzybica owłosionej skóry głowy, wywołana grzybami pochodzenia ludzkiego. Zalicza się do powierzchniowej odmiany tej choroby. Charakterystyczne jest występowanie ognisk złuszczających, z jakby przystrzyżonymi włosami i nieznanym stanem zapalnym. Grzybica strzygąca występuje najczęściej na skórze głowy.

Malina jest krzewem dorastającym do wysokości dwóch metrów, jej pędy są proste lub łukowate, z bardzo licznymi szczecinkowatymi kolcami. Niestety owoce te znane są z małej odporności na zimno oraz przymrozki i w związku z tym świeże dostępne są tylko przez krótki okres letni. Maliny są bardzo delikatne, co utrudnia ich zbiór, transport i przechowywanie. Dlatego przede wszystkim robimy z nich przetwory w postaci dżemów i soków.

Jest to zakażenie bakteryjne skóry, paciorkowcowe lub paciorkowcowo-gronkowcowe. Dochodzi do niego poprzez bezpośredni kontakt z chorobą osobą lub z zakażonym przedmiotem. Może przenieść się także jako autoinfekcja ze źródła położonego w obrębie błoń śluzowych nosa. Najczęstszym umiejscowieniem na twarzy, zwłaszcza okolice ust i nosa.