Kiwi wywodzą się z Chin, nazywane są też chińskim agrestem. Są owocami aktinidii chińskiej, uprawianej we wschodnich prowincjach od 1910 roku. Ich nazwa pochodzi od ptaka kiwi żyjącego w Nowej Zelandii, będącej głównym producentem najlepszych odmian tych tropikalnych owoców. Uprawiane są też na plantacjach Kalifornii, we Włoszech, Grecji i Francji.

Malina jest krzewem dorastającym do wysokości dwóch metrów, jej pędy są proste lub łukowate, z bardzo licznymi szczecinkowatymi kolcami. Niestety owoce te znane są z małej odporności na zimno oraz przymrozki i w związku z tym świeże dostępne są tylko przez krótki okres letni. Maliny są bardzo delikatne, co utrudnia ich zbiór, transport i przechowywanie. Dlatego przede wszystkim robimy z nich przetwory w postaci dżemów i soków.

Mandarynka należy do rodziny rutowatych (rutaceae). Jest to krzew lub drzewko wysokości do 4 metrów. Ma owoce kuliste o łupinach cienkich, łatwo odchodzących od miąższu, osiągające średnicę 5-9 cm w zależności od odmiany. Cytrus ten może pozostawać na drzewie od 12 do 14 miesięcy. Za ojczyznę mandarynki należy uznać Chiny, chociaż niektórzy amerykańscy badacze uważają, że mandarynka pochodzi z Filipin. Do Europy dotarła w XIX w. Pierwsi jej smak poznali mieszkańcy Wysp Brytyjskich. W tym też wieku zaczęto jej uprawę w krajach śródziemnomorskich. Obecni znanych jest kilka odmian mandarynki.

Mango indyjskie jest drzewem z rodziny nanerczowatych i pochodzi z Indii i Malezji, gdzie występuje ponad 1000 jego odmian. Podróżnicy z Europy zetknęli się z nim przed XII wiekiem i odtąd rozpoczęto hodowlę w wielu tropikalnych rejonach świata np. na Filipinach i Florydzie oraz w południowych Chinach. Mango wspaniale smakuje surowe, ale można z niego przyrządzić wyśmienite sałatki, dżemy, ciasta i kompoty. Jest również składnikiem pikantnych pikli. Owoce mango zyskują sobie w Polsce coraz większą popularność, nic dziwnego, są bogatym źródłem witaminy C, beta - karotenu oraz cukrów (14%).

Melon to bardzo stara roślina uprawna. Jego ojczyzną są Indie, rośnie także w Azji i Afryce. Najzdrowszą odmianą jest kantalupa, ponieważ w jej 100 gramowej porcji znajduje się ponad połowa zalecanego dziennego spożycia witaminy C. Melony bogate są w cukry, witaminy C i PP, karoten oraz żelazo. Warto dodać, że są to owoce niskokaloryczne dostarczają około 30 kcal w 100 g miąższu.

Jest to drzewo z rodziny różowatych, jego ojczyzną są góry Tien- szan i północne Chiny.  Miąższ smakuje wspaniale, jest soczysty, słodki i bardzo aromatyczny. Morele zawierają dużo cukrów, kwasy organiczne, związki mineralne ( żelazo, bor i potas ), witaminy B, C i PP oraz prowitaminę A. Do celów leczniczych wykorzystuje się nasiona moreli, które zawierają dużo oleju, białka, żelaza i witaminę B. Morele wspaniale smakują surowe, lecz można z nich przygotować wyśmienite ciasta, konfitury, soki, wina, likiery. Wysoką wartość pokarmową mają też morele suszone.

Drzewa morwowe rosną dziko w Chinach, Korei, Iranie i na Kaukazie. W Europie znane są przynajmniej od czasów cesarza rzymskiego Justynina, który polecił je do uprawy jedwabników. Dopiero w XVI w. morwy czarne ustąpiły miejsca morwom białym, które dostarczały gąsienicom jedwabnika większych ilości pokarmu. Są pachnące i niezwykle apetyczne, mają wyśmienity, cierpki, słodko –kwaśny smak. Ponieważ bardzo szybko się psują muszą być zjadane od razu po opadnięciu na ziemię. Nie nadają się do dłuższego przechowywania i zamrażania.

Jest to odmiana brzoskwini powstała w wyniku krzyżówek. Owoc ten ma kształt, smak i aromat zbliżony do brzoskwini, ale pozbawiony jest charakterystycznego dla niej meszku na skórce. Nektarynki zawierają dużo witaminy A, potasu i witaminy PP. Nazwa nektarynek pochodzi od greckiego słowa nektar, które oznacza napój bogów greckich. Nic dziwnego, owoce są słodkie, piękne i zawierają wiele (więcej niż brzoskwinia ) składników odżywczych.

Papaja to owoc melonowca właściwego z rodziny melonowcowatych. Pochodzi z południowego Meksyku, skąd szybko rozprzestrzenił się na obszary tropikalne Ameryki, Azji i Afryki. W Europie papaja pojawiła się w końcu XVII w. i dziś jest jednym z najpopularniejszych owoców tropikalnych, który jednak jako dość delikatny nie jest zbyt często spotkany w sprzedaży.

Pigwa pospolita jest krzewem lub drzewkiem z rodziny różowatych (Rosaceae). Pochodzi z Azji. Rośnie dziko w miejscach wilgotnych na obszarach Iranu do Turkiestanu, osiągając do 8 m wysokości. Od wieków była uprawiana w strefie umiarkowanej ze względu na swoje owoce. 

Pomarańcza słodka jest wiecznie zielonym drzewem cytrusowym z rodziny rutowatych (Rutaceae). Pochodzi od pomarańczy gorzkiej (kwaśnej Citrus aurantium), która około X wieku jako drugi owoc cytrusowy (po cedracie, czyli cytronie) została sprowadzona do Europy przez Arabów. Pochodziła prawdopodobnie z Indii Wschodnich lub Chin i do XV w . była uprawianą w Europie. Nie cieszyła się jednak dużym uznaniem ze względu na smak. Dziś rośnie we Włoszech i Hiszpanii, stosowana jako surowiec do produkcji dżemów, marmolady, likierów i nalewek, a także olejków eterycznych.

Porzeczki są roślinami z rodziny skalnicowatych (Saxifragaceae). Rosną w strefie klimatu umiarkowanego i chłodnego, w Europie, Azji, Ameryce Północnej, w bagnistych lasach. Spotykamy ok. 150 gatunków tych krzewów. Czarną porzeczkę zaczęto uprawiać w Europie w XVII w. w ciągu ostatniego półwiecza udało się wyhodować nowe, udoskonalane odmiany. Zawierają kwasy organiczne, pektyny, cukry i barwniki, a przede wszystkim dużo różnych witamin. Należą do jednych z najzasobniejszych w witaminę C- w 100 g jest je 18 mg, a w upalne lata jeszcze więcej. Mają też witaminy B, K,P. Są bogate w alkalizujące składniki mineralne głównie wapń, magnez i potas, a także w rzadkie mikroelementy,jak bor i jod.