Rzodkiewka ogrodowa jest popularną odmianą rzodkwi z rodziny krzyżowych. Ta jednoroczna roślina warzywna była znana już w starożytności. W Polsce dostępna jest z gruntu od maja do października, ale można ją jeść przez cały rok, ponieważ uprawiana jest również w inspektach i szklarniach. Rzodkiewki mają duże ilości witaminy C, a także witaminy z grupy B i PP oraz niemal komplet składników mineralnych, z których najważniejsze to: wapń, żelazo, miedź, fosfor i mangan.

Szczypiorek to roślina cebulowa z rodziny liliowatych. Rośnie dziko w Europie i Azji, bywa też uprawiana. Ma cienkie, delikatne i intensywnie zielone liście, długości 15-20 cm. Wyrastają z poziemnych łodyg, są wewnątrz puste, na przekroju okrągłe. Po ścięciu odrastają. Liście i pędy kwiatostanowe są jadalne. Szczypiorek był znany i ceniony już w starożytności. Bardzo popularną rośliną przyprawową stał się w średniowieczu. 

Naciowa odmiana pietruszki zwyczajnej jest rośliną dwuletnią z rodziny selerowatych. Uprawiano ją już w starożytnej Grecji i Rzymie, obecnie jest znana i doceniana w Europie, obu Amerykach i Australii. 

Roślina ta inaczej nazywa się gałgantem chińskim lub dzikim kardamonem. Jest to bylina należąca do rodziny  imbirowatych. Pochodzi z Azji Południowo – Wschodniej, a jej uprawy znajdują się w Chinach, Indiach,  Tajlandi, na wyspie Hajnan i na Cejlonie. Alpinia jest rośliną należącą do rodziny imbirowatych. Kłącze rośliny znane jest ze swych leczniczych właściwości.

Chleb małpi to nic innego, jako dobrze wszystkim znany baobab. Jest to największe drzewo świata, zresztą nie tylko olbrzymie, ale także długowieczne. Średnica pnia zazwyczaj się okazy mające nawet 21 m średnicy. Ma 18-25 m wysokości, w tym sam pień to około 10m. Rosną na sawannach Afryki Środkowej, w Australii oraz na Madagaskarze. Tubylcy zamieszkujący te tereny uważali baobab za drzewo święte. Według ich wierzeń spróchniałe ogromne pnie zamieszkują ważni bogowie. Miąższ owoców zawierają witaminy B, C, białko, tłuszcz, wapń i fosfor.

Biedrzeniec anyż pochodzi z Azji Mniejszej i Egiptu, jest rośliną jednoroczną, dorasta do wysokości 50 cm, występuje w miejscach słonecznych i osłoniętych od wiatru, preferuje gleby zasadowe o dużej zawartości wapnia. W lipcu zakwita drobnymi białymi kwiatami zebranymi w kiście. Kwiaty rośliny wydzielają przyjemny, intensywny zapach. Owoce gotowe do zbioru mają kolor ciemnoszary. Roślina ta uprawiana jest głównie w Ameryce Środkowej, krajach śródziemnomorskich i północnej Afryce. jako roślina lecznica zioło to było używane już około 1500 lat p.n.e. przez Egipcjan. Pliniusz Starszy polecał anyż jako środek uspakajający, ułatwiający zasypianie.

Roślina ta pochodzi z rodziny astrowatych i inaczej nazywana jest ostem lekarskim i bernardyńskim. Jej określenie (cnicus) pochodzi od greckiego słowa knizein - zranić, co odnosi się do kolców na brzegach liści, natomiast nazwa benedictus przypomina, że dawniej benedyktyni hodowali drapacza do produkcji smacznych likierów. Drapacz lekarski kwitnie w lipcu i sierpniu, a potem wydaje jasnobrunatny owoc, którym jest niełupka z pękiem twardych szczecin. W drapaczu znajdują się garbniki, fawonoidy, poliacetyleny, sole mineralne oraz ślady olejku eterycznego.

Dymnica pospolita inaczej nazywa się polną rutką i rzeczywiście często porasta ona pola, rumowiska, górskie stoki, ogrody. Ziele zawiera liczne alkaloidy, związki żywicowe, garbniki, kwasy organiczne, flawonoidy, sole mineralne i śluzy. Szczególnie dużo ma substancji aktywnych biologicznie - potasu, wapnia, witaminy C. Dymnica pospolita stosowana w formie naparów jest doskonałym środkiem wzmacniającym organizm.

Goryczka żółta to roślina zielna z rodziny goryczkowatych, należąca do klasy dwuliściowych. Pochodzi z Alp, występuje też na łąkach wysokogórskich w Karpatach Wschodnich. Mimo pięknych kwiatów goryczka rzadko jest uprawiana jako roślina ozdobna. Znajdują się pod ochroną. Zawarte w niej substancje goryczkowe pobudzają wydzielanie soków trawiennych, a tym samym regulują procesy przemiany materii, co sprzyja ogólnemu wzmocnieniu organizmu. Kłącza goryczki żółtej są używane do wyrobu koniaku i wódek gatunkowych.

Kardamon malabarski to wrażliwa na mróz bylina tropikalna z rodziny imbirowatych, osiągająca wysokość od 1,8 do 3 metrów. Posiada lancetowate, ciemnozielone liście, z jaśniejszymi jedwabistymi spodem. Małe, żółte kwiaty zebrane w kwiatostany wytwarzają trójkomorowe torebki, zawierające ciemne czerwonobrązowe nasiona. Kardamon powszechnie używany jest do celów kosmetycznych i kulinarnych. Aromatycznych nasion używamy do marynat, sałatek
owocowych, ciast i kawy.

Drzewo to występuje w Europie, Azji i Ameryce w lasach dębowo - grabowych lub borach mieszanych. W Polsce rośnie pospolicie na całym niżu i w niższych partiach gór. Lipa ma szeroką i gęsta koronę, na którą składają się okrągławe liście w kształcie serca. Są one piłkowane i mają sinawy spód z pęczkami rudawych włosków. 

Jest to roślina występująca powszechnie i chętnie wykorzystywana w lecznictwie ludowym i ziołolecznictwie. Starożytni Grecy nazywali ją "ziemnym jabłkiem" z powodu delikatnego jabłkowego zapachu liści. Rumianek znany był do niedawna pod nazwą Matricaria, podkreślającą jego znaczenie w leczeniu dolegliwości kobiecych. Ma niemal identyczne właściwości i zastosowanie jak rumian szlachetny.