Stroiczka rozdęta to roślina jednoroczna z rodziny lobeliowatych, dawniej zaliczana do rodziny dzwonkowatych, o niebieskich kwiatach. W stanie dzikim rośnie w Ameryce Północnej, gdzie od bardzo dawna była stosowana przez Indian jako zioło lecznicze. W Polsce bywa uprawiana jako roślina ogrodowa.

Szafran uprawny to bylina bulwiasta z rodziny kosaćcowatych, pochodząca zapewne z krajów śródziemnomorskich: dawniej uprawiany również w Europie Środkowej. Rośnie na każdej żyznej glebie w słonecznych, osłoniętych miejscach.

Szakłak pospolity z rodziny szakłakowatych to ciernisty krzew do wysokości 3 m albo drzewo do wysokości 8 m z czarniawą korą i prostymi lub wznoszącymi się gałęziami. Występuje w środkowej Europie.

Szałwia lekarska to roślina kilkuletnia z rodziny wargowych, uprawiana w ogrodach jako ozdoba i świetna, choć kapryśna przyprawa (nie lubi być mieszana z innymi). Preferuje stanowiska słonecznie i żyzną glebę. Ma szerokie zastosowanie w gospodarstwie domowym, kosmetyce i medycynie.

Szanta zwyczajna to bylina w rodziny wargowych, występująca na całym obszarze śródziemnomorskich, od wieków zadomowiona na całej Europie, w Ameryce zdziczała. Surowcem leczniczym są suszone liście i części pędów z kwiatami.

Szarota błotna to roślina zielona jednoroczna lub wieloletnia z rodziny astrowatych (złożonych), występująca na wilgotnych polach i ugorach w Europie i Afryce.

Szczaw kędzierzawy to roślina z rodziny rdestowatych. Surowcem leczniczym jest korzeń. Ma działanie żółciopędne, przeczyszczające i regulujące metabolizm wątroby. Stosuje się go w leczeniu przewlekłych schorzeń skóry, zwłaszcza łuszczycy.

Szczawik zajęczy, nazywany także zajęczą kapustą, to roślina trwała, słabo owłosiona, rozpowszechniona prawie w całej Europie. Jest to trzylistkowa bylina z rodziny szczawikowatych.

Ślaz dziki to ładna, krzaczasta bylina z rodziny ślazowatych, występująca pierwotnie w południowej Europie i Azji. Obecnie można ją spotkać na przymrozkach i rumowiskach obu półkul w strefach podzwrotnikowych i umiarkowanych. Występuje pod licznymi lokalnymi nazwami, znana jest jako ślaz leśny, ślaz zajęczy, ślaz gęsi, malwa dzika czy guziczkowe ziele.

Ślaz piżmowy to krzaczasta bylina osiągająca wysokość około 60 cm, ma duże, pojedyncze, różowe lub białe kwiaty osadzone na wyprostowanych łodygach.

Śliwa tarnina to krzew bardzo ciernisty i rozgałęziony z rodziny różowatych, występujący w prawie całej Europie. W Polsce rozpowszechniona i raczej pospolita, bardzo ceniona jako miejsce schronienia dla ptaków i pastwisko dla pszczół. Surowcem leczniczym są kwiaty, z których robimy napar, i owoce przerabiane na przecier lub sok. Są niebiesko czarne, oszronione, mają cierpko kwaśny smak, który tracą po jesiennych mrozach. Zawierają dużo witaminy C.

Świetlik łąkowy to mało, niepozorna roślina jednoroczna z rodziny trędownikowatych. W Polsce rośnie w stanie dzikim, a także pasożytniczo na korzeniach niektórych roślin łąkowych. Występuje na terenach pastwisk, w zaroślach nad rowami oraz na obszarach dawnej puszczy. Surowcem leczniczym są kwiaty i pędy.