Tarczownica islandzka, inaczej zwana płucnicą islandzką, to roślina nie kwitnąca, o wysokości kilku centymetrów. Pochodzi z rodziny porostów misecznicowatych, występuje w całej Europie, miejscami pospolita. Lubi wrzosowiska i torfowiska. Tarczownica islandzka jest porostem, który powstał w wyniku symbiozy glonów z grzybami, przy czym główna masa jest tworzona przez grzyb. Zawiera dużą ilość śluzu, w związku z czym ma właściwości łagodzące i udrażniające drogi oddechowe, przeciwzapalna i wykrztuśne, a także przeciwkaszlowe i przeciw wymiotne. Surowcem leczniczym jest wysuszona plecha. W przeszłości w krajach północnych, a zwłaszcza w Islandii, stanowiła pokarm dla ludzi i zwierząt, spożywano ją jako jarzynę lub pieczono w niej chleb.

Stosowana wewnętrznie

Napar stosujemy jako środek łagodzący w uporczywym kaszlu, a także jako środek, który usuwa śluz w chronicznym i trudnych do likwidacji katarach; działa leczniczo w zapaleniu dróg oddechowych i oskrzeli; pobudza wydzielanie soków żołądkowych; jest doskonałym środkiem odżywczym, pomaga w regeneracji poważnie wyniszczonego i osłabionego organizmu; dzięki dużej ilości śluzu leczy dolegliwości żołądka.

Tarczownica islandzka zawiera dużo śluzu, a jej właściwości łagodzące wykorzystywane są w leczeniu dolegliwości żołądkowych.

Stosowana zewnętrznie

Okłady pomagają w leczeniu trądziku i trudno gojących się ran; naparem możemy płukać gardło i krtań w podrażnieniach błony śluzowej.