Nawłoć pospolita jest rośliną wieloletnią, występującą w Ameryce Północnej, Azji i Europie, szczególnie obficie w Polsce. W medycynie ludowej występuje jako ; złota dziewica, polska mimoza, złota rózga, włoć, prosiana włoć, urasz.

Roślina ta należy do rodziny werbenowatych, rośnie w formie drzewa lub krzewu, osiągając wysokość 6 metrów, charakteryzuje ją duża odporność na mróz. Rośnie w miejscach osłoniętych od wiatru, dobrze nasłonecznionych, na glebach kwaśnych. Drobne kuliste owoce tego zioła są używane w kuchni jako ostra przyprawa dodawana do mięs, stąd wywodzi się inna jego nazwa: niepokalanek pieprzowy.

Nostrzyk lekarski jest przedstawicielem rodziny roślin motylkowatych, w medycynie ludowej funkcjonuje również pod nazwami; nostrzyk żółty, miodownik, słodka koniczynka. Powszechnie występuje w Ameryce Północnej, Azji i Europie, porastając łąki, miedze oraz miejsca dobrze nasłonecznione. W odpowiednich warunkach klimatycznych i glebowych nostrzyk osiąga do 2 m wysokości. Przez medycynę ludową od dawna był wykorzystywany jako środek przeciwzapalny o szerokim działaniu

Obuwik pospolity jest przedstawicielem rodziny storczykowatych, rosnący w stanie dzikim objęty jest ochroną prawną. W lecznictwie wykorzystuje się to zioło jako środek uspokajający, przeciwbólowy i nasenny.

Oczar wirginijski, należący do rodziny oczarowatych, rośnie w formie małego drzewka lub krzewu. Występuje powszechnie na terenie Ameryki Północnej. Już Indianie północnoamerykańscy wykorzystali tę roślinę ze względu na jej przeciw zapalne działanie.

Ogórecznik lekarski zaliczany jest do rodziny roślin szorstkolistnych. Charakteryzuje się owalnymi liśćmi i łodygą pokrytą drobnymi włoskami. Zakwita niebiesko-czerwonymi lub białymi kwiatami. Rośnie do wysokości 70 cm. Roślina pochodzi z terenów basenu Morza Śródziemnego i Syrii.

Olsza czarna to drzewo osiągające niekiedy wysokość 25 m, jest przedstawicielem rodziny brzozowatych. Swoją nazwę zawdzięcza czarnej korze, która pokrywa strzelisty pień i konary. W okresie od marca do kwietnia zakwita, owocuje jesienią w postaci drobnych, oskrzydlonych orzeszków. Drzewo to powszechne jest w naszej strefie klimatycznej, występuje zazwyczaj na bagnach, terenach podmokłych i wilgotnych łąkach.

Oman wielki jest rośliną wieloletnią o charakterystycznym, bulwiastym, owłosionym korzeniu; silnie rozkrzewiona łodyga może osiągnąć 2 m wysokości. Roślina ta pochodzi z terenów Azji Środkowej, uprawiana jest niemal w całej Europie i Ameryce Północnej. Leczniczo roślina ta stosowana jest przeważnie w zwalczaniu dolegliwości związanych z układem pokarmowym.

Oset jest przedstawicielem rodziny roślin złożonych. Jest to wieloletnia roślina osiągająca wysokość 60 do 120 cm, charakteryzuje się wzniesioną łodygą i faliście wyciętymi, kolczastymi liśćmi. W okresie od lipca do września kwitnie jasnopurpurowym lub różowymi kwiatami zebranymi w nieregularne wiechy.

Pełna nazwa tego zioła brzmi ożanka czosnkowa, jest to roślina wieloletnia o miękkiej i owłosionej łodydze dorastająca do 50 cm. Ożanka występuje w stanie rozproszonym na terenach zacienionych i obfity w wodę, porasta głównie tereny nizinne, podmokłe łąki, rowy melioracyjne i obrzeża bagien.

Parietaria lekarska należy do rodziny roślin pokrzywowatych. jest to roślina wieloletnia osiągająca od 30 do 100 cm. Ma charakterystyczną wzniesiona łodygę, zazwyczaj słabo rozgałęzioną, na niej osadzono są owalno-lancetowate liście, z obu stron zaostrzone. Parietaria w okresie od czerwca do października zakwita kwiatami o mieszanych barwach, zebranymi w krótko szypułkowe kwiatostany, które jesienią owocują orzechami i niewielkich rozmiarach.

Pelargonia należy do rośliny bodziszkowatych. W sprzyjających warunkach uprawy roślina ta przybiera rozmiary pokaźnego krzewu o dużych liściach pierzastych lub dłoniastych. Łodyga w całości jest pokryta drobnymi, krótkimi włoskami. W naszym klimacie roślina ta występuje jedynie jako doniczkowa. Środkiem używanym w lecznictwie są liście pelargonii.