Lukrecja jest byliną o długim i masywnym korzeniu. Na łodydze, czasem osiągającym rozmiar nawet 2 m, rosną naprzemianległe, lśniące, ciemnozielone liście. Złożone są z 9-17 jajowatych, skórzastych, ostro zakończonych listków, których spód jest gruczołowaty i lepki. W kątach liście w czerwcu wyrastają długie, groniaste kwiatostany w liliowatym, fioletowym lub białym kolorze. 

Roślina ta należy do rodziny złożonych. Rodzaj ten liczy 9 gatunków, w tym dwa bardzo zbliżone do łopianu większego - łopian mniejszy i pajęczynowaty. Łopian większy, zwany też głowaczem, rośnie w stanie naturalnym w Europie i Azji, następnie został przeniesiony na tereny Ameryki Południowej, Argentyny i Paragwaju. W Polsce łopian rozpowszechniony jest na niżu i w niższych partiach gór, wybiera rumowiska, przydroża, zarośla, brzegi lasów i wód, okolice siedzib ludzkich.

Roślina ta należy do rodziny wargowych i jest półkrzewem występującym na polskich niżach, terenach piaskowych, słonecznych łąkach, pastwiskach, w rowach i lasach sosnowych. Rośnie w Europie, Ameryce Północnej oraz Azji i nie gardzi terenami położonymi wysoko w górach, spotykana jest nawet na wysokości 4500 m n. p. m w Himalajach.

Przez całą roślinę przebiegają rurki, które wypełnione są sokiem mlecznym, zwanym opium. Służy on do produkcji groźnych narkotyków, dlatego uprawa maku lekarskiego jest w Polsce ustawowo kontrolowana. Związki zawarte w maku używane są do wyrobu leków uspakajających i przeciwbólowych.

Marchew siewna, z rodziny baldaszkowatych, wywodzi się z rejonu śródziemnomorskiego. W Polsce występuje kilka jej odmian. Nasiona marchwi zawierają 12 % tłuszczu i 1,5% olejku eterycznego, kwiaty - antycyjany i flawonoidy, a korzeń - karotenoidy i witaminę B2. Wywar z liści można używać do płukania gardła i jamy ustnej przy aftach i ropniach.

Marzanka to niewielka 30 cm roślina zielna z rodziny marzanowatych (Rubiaceae). W Polsce występuje 5 gatunków, a w Europie około 90. Marzanka wonna rośnie w cienistych lasach, najczęściej na ziemi gliniastej, próchnicznej z odpowiednią ilością wapnia. Ma lancetowate listki i białe, gwiazdkowate kwiatki. Jej ziele pachnie kumaryną. Kwitnie od maja do czerwca, zbiera się ją przed kwitnieniem.

Mącznica lekarska jest rośliną z rodziny wrzosowatych. To krzak o ścielących się gałęziach, dość rzadko spotykany, będący w większości państw europejskich pod ochroną. Występuje w lasach iglastych. Ma skórzaste liście bez zapachu, o słodkim i cierpkim smaku. Kwitnie od marca do lipca, kwiaty ma w gronach, z koroną białą lub różowawą. Owoce to czerwone, mączyste w smaku jagody z pestkami. Większe ilości naparu z mącznicy mogą spowodować zaparcia lub podrażnienia żołądka. Nie należy go stosować przez dłuższy czas.

Melisa lekarska z rodziny wargowych to wieloletnia bylina o owłosionych łodygach, wysokość 60-80 cm. Ma jajowate, intensywnie zielone liście, szarawo owłosione. Kwitnie od lipca do września, ma białe lub żółtawe drobne kwiaty, osadzone w kątach liści. Na liściach znajdują się gruczołki zawierające olejek o charakterystycznym cytrynowym zapachu. Melisa jest szczególnie lubiana przez pszczoły. 

Jest to roślina należąca do rodziny męczennicowatych, najbardziej rozpowszechniona jest na południowo-wschodnim terytorium Stanów Zjednoczonych oraz Bermudach i w Azji. W zależności do warunków otoczenia męczennica może być uprawiana jako roślina pnąca bądź płożąca, gdyż w stanie dzikim porasta tereny o bardzo zróżnicowanym ukształtowaniu.

Mierzwa czarna należy do rodziny roślin wargowych. Jest to bylina, którą najczęściej możemy spotkać przy wiejskich drogach, na skrajach lasów i w rowach. Poza wyglądem zewnętrznym najłatwiej jest rozpoznać mierzwicę po charakterystycznym, bardzo nieprzyjemnym zapachu, który roztacza. Roślina ta jest dobrze znana i od dawna stosowana przez medycynę ludową jako niezawodny środek przeciwwymiotny, stosowany w leczeniu objawów zatruć i wymiotów spowodowanych stresem i napięciem nerwowym.

Mięta pieprzowa jest byliną z rodziny wargowych, zazwyczaj rośnie do 30-90 cm wysokości. Odmiana ta powstała z krzyżówki mięty nawodnej z miętą zieloną. Miętę pieprzową łatwo rozpoznamy po ciemnozielonych liściach i łodygach lekko zabarwionych na fioletowo. Zioło to jest bardzo łatwe w uprawie, można je rozmnażać z rozłogów, pamiętając o zachowaniu dużej wilgotności podłoża. Ze względu na swoją powszechność występowania mięty od wieków była wykorzystywana w leczeniu, jak również w kuchni. 

Mięta polej jest przedstawicielem rodziny wargowych. Jest to jedna z najbardziej rozpowszechnionych bylin w naszej strefie klimatycznej; jako jeden z czterdziestu dziko występujących gatunków tej rośliny często bywa mylona z miętą pieprzową. Istnieje przekonanie, że nazwa mięta pochodzi od imienia rzymskiej bogini Mentla, uosabiającej ludzki rozum na który – według starożytnych – mięta miała zbawienny wpływ, podnosząc sprawność intelektualną.