Gwiazdnica pospolita pochodzi z rodziny goździkowatych. Rośnie na całej kuli ziemskiej. Jest uciążliwym chwastem ogrodów i pól, jej świeże liście i nasiona są dobrą karmą dla ptactwa domowego. Rośnie dosłownie wszędzie; na gruzowiskach i terenach zachwaszczonych, na przydrożach i w zaroślach. 

Imbir to bylina rosnąca w Indiach, Chinach na Jawie, Filipinach oraz w Afryce. Według starohinduskich wierzeń pobudza wzrost i płodność roślin, zwierząt oraz ludzi. Chińczycy byli przekonani, że przynosi ona szczęcie, Filipińczycy zaś wierzą w jej odmładzające właściwości. 

Drzewo to ma piękną, szeroką, kopulastą koronę i osiąga 25 m wysokości. Liście kasztanowca mają dłoniasty, kształt, umieszczone są na długich ogonkach i składa się z 5 - 7 palczastych, odwrotnie jajowatych listków. Kwitnie w maju wtedy pojawiają się piękne, białe kwiaty z żółtą lub czerwona plamką, zebrane w wyprostowane kwiatostany w kształcie piramidy. owoce to kuliste, kolczaste torebki, w których znajdują się 1-2 nasiona - brązowe, błyszczące kasztany z dużą szarą plamą.

Konwalia majowa to bylina z rodziny liliowatych, nazywana też konwalią leśną lub lanuszką. Jest to bylina o płożących się kłączach podziemnych. Pędy kwiatowe osiągają wysokość około 30 cm, są otulone u nasady pochwami dwóch lub trzech eliptycznych liści, wśród których na nieulistnionych , nagich głąbikach wyrastają białe, czasem różowe, pięknie pachnące kwiaty, tworzące jednostronne groniaste kwiatostany, które kwitną w maju i czerwcu. Występują w Europie i Azji Środkowej. W Polsce zbiór liści i kłączy ze stanu dzikiego jest zabroniony, dozwolony jest natomiast zbiór samych kwiatów.

Reumatyzm obejmuje różne schorzenia tkanki łącznej, występuje u osób w każdym wieku, choć częściej u osób starszych. Predyspozycje do tej choroby są zwykle wrodzone, jednak na jej rozwój wpływa też tryb życia i sposób odżywiania się.

Mięta pieprzowa jest byliną z rodziny wargowych, zazwyczaj rośnie do 30-90 cm wysokości. Odmiana ta powstała z krzyżówki mięty nawodnej z miętą zieloną. Miętę pieprzową łatwo rozpoznamy po ciemnozielonych liściach i łodygach lekko zabarwionych na fioletowo. Zioło to jest bardzo łatwe w uprawie, można je rozmnażać z rozłogów, pamiętając o zachowaniu dużej wilgotności podłoża. Ze względu na swoją powszechność występowania mięty od wieków była wykorzystywana w leczeniu, jak również w kuchni. 

Muszkatołowiec jest krzewiastą rośliną o gładkiej korze i wiecznie zielonych, skórzastych, bardzo aromatycznych liściach. Po przekwitnięciu z żółtych, drobnych kwiatów tworzą się kuliste, czerwone torebki zawierające brązowe, aromatyczne nasiona. Rośnie na glebach bardzo żyznych i wymaga starannej uprawy, w naszym jest zazwyczaj uprawiany w szklarniach o podwyższonej wilgotności i temperaturze. Nasiona (gałka muszkatołowa) muszkatołowca głównie używane są w kuchni jako aromatyczna przyprawa, nadająca potrawom gorzki smak.

Pelargonia należy do rośliny bodziszkowatych. W sprzyjających warunkach uprawy roślina ta przybiera rozmiary pokaźnego krzewu o dużych liściach pierzastych lub dłoniastych. Łodyga w całości jest pokryta drobnymi, krótkimi włoskami. W naszym klimacie roślina ta występuje jedynie jako doniczkowa. Środkiem używanym w lecznictwie są liście pelargonii.

Dla wielu ludzi jest to po prostu uciążliwy, trudny do usunięcia chwast pól i ogrodów. Ale perz powinien kojarzyć się nie tylko negatywnie, ponieważ jest to roślina od wieków wykorzystywana w medycynie. Jest przedstawicielem rodziny traw i powszechnie występuje na niżach oraz w górach. Ta bylina kłączowa wydaje źdźbła, która mogą osiągnąć 1,5 m wysokości.

Na świecie istnieje około 110 gatunków pokrzyw, rośliny zielonej o parzących włoskach. W Polsce występują trzy gatunki - najbardziej rozpowszechniona jest pokrzywa zwyczajna z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Rośnie dziko w lasach zwłaszcza olszowych, zaroślach, ogrodach, na wyrębach, polach. Lubi miejsca wilgotne.

W Polsce sasanka objęta jest całkowitą ochroną prawną, ponieważ nie jest częstym gościem na naszych terenach. Można ją spotkać wiosną na suchych, wapiennych wzgórzach i w borach szpilkowych, jej zasięg występowania dochodzi do stref górskich, czasem uprawiana jest jako roślina ozdobna w ogródkach skalnych.

Tatarak zwyczajny jest byliną z rodziny obrazkowatych, pochodzącą z Azji Środkowej, do Polski dostał się dzięki Tatarom, skąd jego nazwa. Występuje na brzegach wód. Jest to roślina trwała, o rozgałęzionych kłączach i kolbowym kwiatostanie. Surowcem leczniczym jest kłącze.