Roślina ta ma kilka innych nazw, np. kocie łapki, żółty nieśmiertelnik, suchołuska czy szarotka piaskowa. Kocankę piaskową można spotkać przede wszystkim w suchych borach, na terenie piaszczystych, w zaroślach i ugorach. Mimo że jest rośliną dość powszechną, w Polsce objęto ją częściową ochroną.

Kolinsonia kanadyjska jest to ziele z rodziny wargowych. Surowcem leczniczym jest korzeń i kłącze, które zbiera się jesienią. Kolinsonia zapobiega powstawaniu kamieni nerkowych i żółciowych, leczy też te schorzenia. Doskonale oczyszcza organizm i wpływa na usuwanie kamieni i piasku nerkowego. Ma również właściwości silnie moczopędnie.

Koniczyna łąkowa to roślina z rodziny motylkowatych. Rozpowszechniona na żyznych łąkach, polach, w świetlistych lasach, na glebach zasobnych w substancje odżywcze i o dobrym drenażu. Występuje w Europie z wyjątkiem skrajnej północy. Ma wiele przeróżnych nazw, takich jak; koniczyna kocia, kotki, docinki, kocie nerki, mikołajek czy dzięcielina polna. 

Konwalia majowa to bylina z rodziny liliowatych, nazywana też konwalią leśną lub lanuszką. Jest to bylina o płożących się kłączach podziemnych. Pędy kwiatowe osiągają wysokość około 30 cm, są otulone u nasady pochwami dwóch lub trzech eliptycznych liści, wśród których na nieulistnionych , nagich głąbikach wyrastają białe, czasem różowe, pięknie pachnące kwiaty, tworzące jednostronne groniaste kwiatostany, które kwitną w maju i czerwcu. Występują w Europie i Azji Środkowej. W Polsce zbiór liści i kłączy ze stanu dzikiego jest zabroniony, dozwolony jest natomiast zbiór samych kwiatów.

Korzennik lekarski należy do rodziny mirtowatych, drzewo to rozpoznajemy po wiecznie zielonych skórzastych liściach o wydłużonych i lśniących blaszkach. W okresie kwitnienia korzennik pokrywa się drobnymi, białymi kwiatkami zebranymi w grona, z których jesienią rozwijają się mięsiste, purpurowe owoce. W naszym klimacie z uwagi na niskie temperatury jest to roślina trudna w uprawie, mimo to można ją spotkać jako ozdobę niektórych ogrodów. W kuchni ziele angielskie jest wszechstronnie stosowane jako przyprawa do mięs, ponczów, grzanych win i puddingów. W zielarstwie surowcem leczniczym są przede wszystkim jagody tej rośliny.

Ta wieloletnia roślina rozpowszechniona jest głównie na półkuli północnej. Należy do rodziny kosaćcowatych, która obejmuje około 200 gatunków. Jako roślina dekoracyjna sadzona jest na rabatach, trawnikach, w okolicach skupisku krzewów. Pośród wydłużonych liści występują okazałe, wielobarwne, pojedyncze lub zebrane w kilka kwiaty. jako surowiec leczniczy wykorzystuje się kłącze kosaćca. Zioło to stosowane jest przede wszystkim w leczeniu schorzeń skóry oraz w kuracjach leczniczych wątroby.

Kozieradka pospolita jest rośliną z rodziny bobowatych, pochodzącą z południowo - zachodniej Azji. Obecnie uprawia się ją również na terenach Europy, wszędzie tam, gdzie występują wilgotne i lekko zacienione gleby (brzegi rzek, skraje lasów, tereny podmokłe). W lecznictwie wykorzystywany jest głównie korzeń tej rośliny. Jako jedni z pierwszych kozieradkę docenili starożytni Egipcjanie, którzy wykorzystali ją jako przyprawę, lekarstwo oraz substancję używaną do balsamowania. Dziś kozieradka znajduje przede wszystkim zastosowanie w lecznictwie hormonalnym oraz jako środek wzmacniający wyczerpany organizm.

Kozłek lekarski występuje również pod nazwą waleriana lekarska, balderiam, stonieb. Roślina ta jest byliną o krótkich kłączach, rosnących do wysokości 2 cm. Pierzastodzielne liście ustawione są w pary, pośród nich pojawiają się białe kwiaty zebrane w baldachy. Okres kwitnienia to miesiące od czerwca do sierpnia. 

Układ ruchu odpowiada za wykonywanie ruchów i utrzymanie pionowej postawy ciała. W jego skład wchodzi szkielet, więzadła i stawy oraz mięśnie, tworząc swoisty system dźwigni, który umożliwia zmianę położenia całego ciała i jego części. Z wiekiem zmniejsza się rozmiar i gęstość kości, tkanka mięśniowa zastępowana jest tkanką tłuszczową. Spadek siły i elastyczności mięśni oraz ścięgien może prowadzić do patologicznych zmian.

Roślina należy do rozległej rodziny złożonych. Jest to bylina rosnąca w całej Europie, Azji i Ameryce Północnej na wilgotnych terenach. Osiąga wysokość 60 cm. Wczesną wiosną z podziemnych kłączy lepiężnika wyrastają pędy kwiatowe. Ich wierzchołki wieńczą małe, różowe lub purpurowe kwiaty. 

Artretyzm to zapalenie tkanek stawów, wywoływane najczęściej zapaleniem kostno-stawowym lub reumatoidalnym zapaleniem stawów. Choroba spowodowana jest stopniowym starzeniem się, czyli "zużywaniem" chrząstek pokrywających powierzchnię stawu, co prowadzi do jego uszkodzenia, a w konsekwencji do stanów zapalnych.

Drzewo to występuje w Europie, Azji i Ameryce w lasach dębowo - grabowych lub borach mieszanych. W Polsce rośnie pospolicie na całym niżu i w niższych partiach gór. Lipa ma szeroką i gęsta koronę, na którą składają się okrągławe liście w kształcie serca. Są one piłkowane i mają sinawy spód z pęczkami rudawych włosków.