Cukrowe jabłko jest przedstawicielem rodziny flaszowców, do której należy także cherymoja. Inne nazwy tego owocu to atemoja, anan, hanon, ata, rinin, meba czy sarisa. Nazwa jest tyle, ile miejsc, w których znane jest cukrowe jabłko. Tak jak inne flaszowce, roślina ta pochodzi prawdopodobnie z tropikalnych rejonów Ameryki Środkowej i Archipelagu Antylskiego, rośnie także w Kalifornii i na Wyspach Kanaryjskich. Największe uprawy tego jabłka znajdują się w Indiach na Kubie, Dominikanie, w Ekwadorze, Wenezueli, Meksyku i Tajlandii. Nietrwałość owoców i wynikające stąd problemy z transportem powodują, że są one nieznane w wielu rejonach Świata.

Jest to najpospolitszy gatunek brzozy, który występuje niemal w całej Europie ( z wyjątkiem Hiszpani i Półwyspu Bałkańskiego), w umiarkowanych strefach Azji Mniejszej, na Syberii i Kaukazie. W Polsce rośnie na niżu i w niższych partiach gór, na utrwalonych wydmach, często sadzony jest w parkach, między innymi dlatego, że dobrze znosi duże zanieczyszczenie powietrza. Brzoza przed wiekami czczona była jako drzewo życia, mądrości i  płodności, może dlatego że dożywa nawet 140 lat. Jej gałęzie, według dawnych podań, służyły do wyrobu mioteł czarownic.

Dziurawiec zwyczajny należy do rodziny dziurawcowatych (Hypericaceae). Kwitnie od czerwca do października. Potarte wydzielają krwistoczerwony sok. Dziurawiec zwyczajny rośnie na nizinach i w górach, w trawiastych i leśnych porostach, na piaskach, bagnach, suchych łąkach i ugorach. Kwitnące zioło zbiera się na herbatkę i kąpiele

Głowienka niepozorna bylina z rodziny wargowatych pochodzi z umiarkowanych stref klimatycznych Europy. W Polsce występują na całym obszarze niżu i w niższych partiach gór. Przeważnie rośnie na łąkach, pastwiskach, leśnych polanach, w zaroślach i przydrożnych rowach. 

Olsza czarna to drzewo osiągające niekiedy wysokość 25 m, jest przedstawicielem rodziny brzozowatych. Swoją nazwę zawdzięcza czarnej korze, która pokrywa strzelisty pień i konary. W okresie od marca do kwietnia zakwita, owocuje jesienią w postaci drobnych, oskrzydlonych orzeszków. Drzewo to powszechne jest w naszej strefie klimatycznej, występuje zazwyczaj na bagnach, terenach podmokłych i wilgotnych łąkach.

Słonecznik zwyczajny wbrew pozorom jest rośliną pochodzenia egzotycznego, pierwotnie był uprawiany na terenach dzisiejszego Meksyku, obecnie niemal wszędzie można spotkać jego uprawy. Kariera tej rośliny rozpoczyna się w XVIII w., kiedy to wynaleziono metodę pozyskiwania oleju z nasion słonecznikowych.