Ojczyzna cząbru jest wschodnie wybrzeże Morza śródziemnomorskiego i Azja Mniejsza, stamtąd roślina rozpowszechniła się na terenie Afryki, Syrii, Palestyny. W Europie znana jest od IX wieku. Cząber lubi wysokie temperatury i dobre nasłonecznienie, rośnie na żyznych glebach z dużą ilością próchnicy i wapnia. Ze względu na takie wymagania często uprawia się go w doniczkach w domu. Jest roczną rośliną z rodziny wargowatych. Ziele ma korzenny, intensywny zapach dzięki zawartości olejku eterycznego. Poza tym w skład ziela wchodzą śluzy, żywice, karotenoidy, witamina C oraz składniki mineralne (wapń, potas, magnez, żelazo, sód, cynk, mangan, kobalt, miedź).
- Dietetyka naturalna
- Terapie naturalne
- Niemowlęta i dzieci
- Choroby skóry i włosów
- Choroby uszu, nosa, gardła i ust
- Układ rozrodczy żeński
- Układ pokarmowy
- Układ limfatyczny
- Choroby oczu
- Układ moczowy
- Układ rozrodczy męski
- Układ hormonalny
- Środek spożywczy
- Zdrowa żywność
- Układ nerwowy
- środek spożywczy
- Układ oddechowy
- Układ ruchu
- Ziołolecznictwo
- układ krążenia
- Choroby
Jest to roślina występująca powszechnie i chętnie wykorzystywana w lecznictwie ludowym i ziołolecznictwie. Starożytni Grecy nazywali ją "ziemnym jabłkiem" z powodu delikatnego jabłkowego zapachu liści. Rumianek znany był do niedawna pod nazwą Matricaria, podkreślającą jego znaczenie w leczeniu dolegliwości kobiecych. Ma niemal identyczne właściwości i zastosowanie jak rumian szlachetny.
Ruta jest rośliną zieloną lub półkrzewem z rodziny rutowatych. Nad Morzem Śródziemnym i Azji Wschodniej spotyka się około 40 jej gatunków. Znano i ceniono ją już w starożytności - wspominana jest już w Nowym Testamencie, a także u autorów greckich i rzymskich. Była rośliną przyprawową, używano jej również na wieńce dla zmarłych, prawdopodobnie ze względu na mocny zapach. Do Europy Środkowej dotarła w VIII - IX wieku.
Rzepik to bylina z rodziny różowatych. W strefie klimatów umiarkowanych półkuli północnej występuje 10 gatunków tej rośliny. Rośnie na półsuchych łąkach i słonecznych leśnych polanach. Ma owłosioną łodygę, w dolnej części liściastą, parzyste liście z długimi ogonkami i niewielkie żółte kwiaty w kłosach, rozwijające się kolejno od dołu ku górze. Owoce są kolczaste.
Szafran uprawny to bylina bulwiasta z rodziny kosaćcowatych, pochodząca zapewne z krajów śródziemnomorskich: dawniej uprawiany również w Europie Środkowej. Rośnie na każdej żyznej glebie w słonecznych, osłoniętych miejscach.
