Jest to gatunek z rodziny trędownikowatych, który rośnie w prawie całej Europie, w Azji Wschodniej i Zachodniej. W Polsce jest to dość pospolity chwast łąk i pastwisk. Można go spotkać na niżach aż do niższych partii gór, w lasach liściastych i zaroślach, w podmokłych lasach i w okolicach wód.

Trędownik bulwiasty to bardzo nieprzyjemnie pachnąca bylina, której sztywna, przy wierzchołku rozgałęziająca się, łodyga osiąga około 120 cm wysokości. Liście są jajowate, podłużne i piłkowane. Na szczycie łodygi wyrasta luźna wiecha drobnych, czerwono-zielonkawych kwiatów. Kwiaty kształtem przypominają
małe pęcherzyki. Owocem jest torebka z drobnymi nasionami wewnątrz. Surowcem leczniczym trędownika są kłącza oraz ziele. Zawierają one glikozydy, żywice, saponiny, pektyny oraz kwasy organiczne. 

Dzięki właściwościom moczopędnym i przeczyszczającym jest doskonałym środkiem oczyszczającym organizm.

Stosowany wewnętrznie

Odwar i napar z ziela trędownika bulwiastego wykazują silne działanie oczyszczające, przeczyszczające, moczopędne, przeciwzapalne, stosowane są w przypadku uporczywych zaparć, poprawiają procesy trawienne, usprawniają krążenie krwi, pobudzają pracę serca, przeciwdziałają miażdżycy i zawałom serca, leczą zapalenia gardła i obrzęki węzłów chłonnych.

Stosowany zewnętrznie

Napar z trędonika bulwiastego pomocny jest w wielu schorzeń skóry, leczy egzemę, grzybicę, łuszczycę, pęcherzycę wrzody, wypryski, krosty, ropnie, czyraki, hemoroidy, bóle uszu, likwiduje piegi, zaczerwienienia twarzy i pryszcze, poprawia stan skóry; okłady z naparem z ziela stosowane są w przypadku reumatyzmu i zastojów limfatycznych.