Bylica pospolita dorasta do wysokości 120 cm, jej kwiaty są czerwone lub żółte, powszechnie występuje na terenie całej Europy. Znana jest również pod nazwami; bylnik bielica i bylica biała. W starożytnym Rzymie była to roślina o szczególnym znaczeniu, uważano, że chroni przed wścieklizną i ukąszeniami węża W średniowieczu panowało przekonanie, że zapobiega ona złym czarom i magii. Aromatyczne liście tego zioła stosuje się jako dodatek do potrwa, win i wódek. Bylica pospolita polecana jest także jako środek odstraszający owady, w szczególności komary.

Ojczyzna cząbru jest wschodnie wybrzeże Morza śródziemnomorskiego i Azja Mniejsza, stamtąd roślina rozpowszechniła się na terenie Afryki, Syrii, Palestyny. W Europie znana jest od IX wieku. Cząber lubi wysokie temperatury i dobre nasłonecznienie, rośnie na żyznych glebach z dużą ilością próchnicy i wapnia. Ze względu na takie wymagania często uprawia się go w doniczkach w domu. Jest roczną rośliną z rodziny wargowatych. Ziele ma korzenny, intensywny zapach dzięki zawartości olejku eterycznego. Poza tym w skład ziela wchodzą śluzy, żywice, karotenoidy, witamina C oraz składniki mineralne (wapń, potas, magnez, żelazo, sód, cynk, mangan, kobalt, miedź).

Czyr inaczej nazywany jest włóknouszkiem ukośnym lub hubą brzozową. Jest to pasożyt grzyb rosnący na pniu brzozy, tworzący guzkowate narośla. Huba może być biała lub czarna, jest bardzo twarda po wysuszeniu i pasożytuje na brzozie brodawkowatej, omszonej i białej, ale grzyb ten pojawia się także na pniach modrzewi, klonów, dębów, lip. Najsilniejsze działanie lecznicze ma jednak czyr rosnący na brzozie. Po pewnym czasie doprowadza do śmierci drzewa, na którym pasożytuje, należy więc pamiętać, że właściwości lecznicze ma tylko czyr zebrany z żywych drzew.

Jest to powszechnie znane, piękne drzewo o rozłożystej, nieregularnej koronie i grubych pokręconych konarach. Dorasta do 40 m wysokości i jest długowieczne, żyje nawet do 1500 lat. Kora dębu początkowo jest gładka, z czasem ciemnieje i nabiera głębokich bruzd. Liście są skórzaste, intensywnie zielone i umieszczone na krótkim ogonku. Mniej więcej w maju pojawiają się liście i kwiaty, które są rozdzielnopłciowe, wiatropylne i wyglądają jak bladozielone, zwiastujące kotki. Z żeńskich kwiatów powstają owoce - jajowate żołędzie osadzone w zdrewniałych miseczkach.

Napar z mielonych żołędzi jest pomocny w leczeniu biegunek

Dymnica pospolita inaczej nazywa się polną rutką i rzeczywiście często porasta ona pola, rumowiska, górskie stoki, ogrody. Ziele zawiera liczne alkaloidy, związki żywicowe, garbniki, kwasy organiczne, flawonoidy, sole mineralne i śluzy. Szczególnie dużo ma substancji aktywnych biologicznie - potasu, wapnia, witaminy C. Dymnica pospolita stosowana w formie naparów jest doskonałym środkiem wzmacniającym organizm.

Glistnik występuję powszechnie w całej Europie, w Azji oraz Afryce Północnej. Rośnie na terenie całej Polski z wyjątkiem wysokich gór. Najczęściej spotykany jest w ogrodach, lasach liściastych, w przydrożnych rowach, preferuje przede wszystkim miejsca wilgotne i zacienione. jest byliną z rodziny makowatych i rośnie do 80 cm wysokości.

Narecznicę samczą zalicza się do rodziny paprotnikowatych. Jest ziołem często spotykanym w naszych lasach, w miejscach zacienienia, gdzie występuje podwyższona wilgotność podłoża ściółki. Zioło to występuje również pod nazwą nerecznica.  W Polsce można spotkać aż sześć gatunków roślin z tej rodziny. Od dawna wyciągi z kłączy narecznicy samczej były wykorzystywane w leczeniu pasożytów przewodu pokarmowego. Podając preparaty zawierające tę roślinę, należy zachować szczególną ostrożność ze względu na trujące działanie, jakie występuje przy większych jej dawkach. Jako środka leczniczego używa się kłączy narecznicy.

Spotyka się również inne nazwy tej rośliny: jams skrzydlaty lub ignam skrzydlaty. Najprawdopodobniej pochrzyn skrzydlaty, należący do rodziny pochrzynowatych, pochodzi z Himalajów, a jego największe uprawy znajdują się obecnie w Indiach, na wschodnich terenach Afryki, w Gujanie, na Filipinach, Polinezji, Antylach i Madagaskarze.

Prawoślaz lekarski to wieloletnia roślina z rodziny ślazowatych, występują w Azji i południowo-wschodniej Europie jako roślina ogrodowa i uprawna. Rośnie przede wszystkim na glebach zasolonych i solniskach śródlądowych, czasem w rowach, na brzegach słonych łąk, w winnicach, na polach. Jest to bylina o 1,5 m wysokości.

Jest to roślina występująca powszechnie i chętnie wykorzystywana w lecznictwie ludowym i ziołolecznictwie. Starożytni Grecy nazywali ją "ziemnym jabłkiem" z powodu delikatnego jabłkowego zapachu liści. Rumianek znany był do niedawna pod nazwą Matricaria, podkreślającą jego znaczenie w leczeniu dolegliwości kobiecych. Ma niemal identyczne właściwości i zastosowanie jak rumian szlachetny.