Poronieniem nazywamy zakończenie ciąży przed 16 tygodniem jej trwania. W wyniku poronienia dochodzi do wydalenia z jamy macicy jaja płodowego lub jego fragmentów. Wyróżnia się poronienia samoistne i sztuczne. W przebiegu poronienia zawsze występuje krwawienie, przy czym jego rodzaj może być różny, od minimalnego plamienia do obfitego krwotoku. Ponadto, w zależności od rodzaju i etapu poronienia, mogą występować pobolewania w podbrzuszu lub skurcze macicy.

Poród to kulminacyjny moment, który fizjologicznie występuje po 38-42 tygodniach ciąży. W organizmie kobiety ciężarnej dokonuje się wiele przemian ułatwiających osiągnięcie właściwego stopnia dojrzałości płodu i rozpoczęcia życia poza organizmem matki oraz przygotowujących kobietę do procesu porodu. Od dwóch do trzech tygodni przed porodem zwykle zauważa się obniżenie dna macicy, co jest to związane ze zastępowanie główki płodu w dół miednicy oraz pochylenie się macicy ku przodowi.

Okres poporodowy, w którym u kobiety cofają się ciążowe i porodowe zmiany ogólnoustrojowe w obrębie narządów rodnych i całego organizmu, nazywamy połogiem. Trwa on zwykle ok. 6-8 tygodni i mogą mu towarzyszyć takie dolegliwości, jak: bóle pleców, bóle głowy, hemoroidy, zły nastrój, dolegliwości bólowe w okolicach gdzie zostało założone szwy. Niektóre zmiany ciążowe oraz porodowe, np. rozstępy skórne, pozostają jako trwałe znamiona przebytej ciąży i porodu.