Bronchit to chroniczne zapalenie odgałęzień tchawicy - oskrzeli. Jest ono wynikiem stałego uszkodzenia delikatnej błony śluzowej oskrzeli oraz gromadzenia się wydzieliny i flegmy, co prowadzi do uporczywego, mokrego kaszlu. Ostatecznie może doprowadzić do uszkodzenia pęcherzyków płucnych, w konsekwencji do tzw. krótkiego oddechu, a czasami do niewydolności serca.

Granicznik płucnik to porost o plesze listkowatej, tworzy duże rozetki, złożone z oliwkowozielonych łatek o szerokości 1-5 cm. Ma owocniki miseczkowate i czerwonawe. W Polsce obecnie rośnie rzadko na starych drzewach w lasach liściastych. Objęty jest ochroną gatunku. 

Koniczyna łąkowa to roślina z rodziny motylkowatych. Rozpowszechniona na żyznych łąkach, polach, w świetlistych lasach, na glebach zasobnych w substancje odżywcze i o dobrym drenażu. Występuje w Europie z wyjątkiem skrajnej północy. Ma wiele przeróżnych nazw, takich jak; koniczyna kocia, kotki, docinki, kocie nerki, mikołajek czy dzięcielina polna. 

Lukrecja jest byliną o długim i masywnym korzeniu. Na łodydze, czasem osiągającym rozmiar nawet 2 m, rosną naprzemianległe, lśniące, ciemnozielone liście. Złożone są z 9-17 jajowatych, skórzastych, ostro zakończonych listków, których spód jest gruczołowaty i lepki. W kątach liście w czerwcu wyrastają długie, groniaste kwiatostany w liliowatym, fioletowym lub białym kolorze. 

Przez całą roślinę przebiegają rurki, które wypełnione są sokiem mlecznym, zwanym opium. Służy on do produkcji groźnych narkotyków, dlatego uprawa maku lekarskiego jest w Polsce ustawowo kontrolowana. Związki zawarte w maku używane są do wyrobu leków uspakajających i przeciwbólowych.

Miodunka plamista jest byliną z rodziny szorstkolistnych, dorasta do wysokości 30 cm. Kłącza tej rośliny są owłosione. Zioło występuje przede wszystkim w miejscach zacienionych i wilgotnych, przeważnie są to zarośla i lasy iglaste środkowej Europy. Miodunka kwitnie od marca do czerwca kwiatami zebranymi w kwiatostany, które początkowo są czerwone, później niebieskie i fioletowe. Zioło to od dawna było wykorzystywane w medycynie ludowej jako środek wykrztuśny.

Ogórecznik lekarski zaliczany jest do rodziny roślin szorstkolistnych. Charakteryzuje się owalnymi liśćmi i łodygą pokrytą drobnymi włoskami. Zakwita niebiesko-czerwonymi lub białymi kwiatami. Rośnie do wysokości 70 cm. Roślina pochodzi z terenów basenu Morza Śródziemnego i Syrii.