Bez czarny jest krzewem bardzo rozpowszechnionym, występuje w całej Europie, Azji, południowej Afryce. W stanie dzikim porasta obrzeża lasów liściastych, nieużytki, rumowiska, przydrożne zarośla. W ogrodach jest uprawiany ze względu na kwiaty o silnym zapachu, pojawiające się w czerwcu i lipcu. W lecznictwie jako surowca używa się głównie kwiatów i niewielkich, owalnych owoców barwy fioletowoczarnej. Z owoców bzu, zawierających dużą ilość cukru, witaminy A, B i C, sporządza się przetwory (soki, powidła, syropy), które w okresie jesienno-zimowym są doskonałym środkiem zapobiegającym grypie i przeziębieniom. W starożytności owoce bzu używane były do barwienia włosów.