Jest on przedstawicielem rodziny magnoliowatych i rośnie dziko na terenach północnych Chin, Japonii, na Półwyspie Koreańskim, w Rosji, Bułgarii, na Białorusi i Ukrainie. Czasem sadzony jest również w Polsce jako roślina ozdobna lub przeznaczona do badań. Cytryniec od wieków na Dalekim Wschodzie uważany jest za roślinę leczniczą. Medycyna wykorzystuje owoce, nasiona, liście oraz korę, które zawierają witaminy P, C  oraz E, flawonoidy, olejki eteryczne, cukry, kwasy organiczne, tłuszcz. W tym składzie najważniejsza jest schizandryna, cenna substancja tonizująca. W owocach występują również łatwo przyswajalne mikroelementy, np. cynk, mangan, miedź, molibden, nikiel, tytan i żelazo.

Roślina ta należy do rodziny krzyżowych. Zasięg jej występowania obejmuje Europę i Azję. W Polsce czosnaczek jest dość pospolitym chwastem występującym na zacienionych terenach, w lasach liściastych i zaroślach na niżu oraz w niższych partiach gór. Ta dziko rosnąca roślina od dawna ceniona jest jako przyprawa kuchenna, przede wszystkim na Kaukazie. Pokrojone młode, zdrowe (bez żadnych plam) liście pachną podobnie jak czosnek. Mają ostry, palący smak. Dodawane są przede wszystkim do sałatek oraz do zup, sosów, placków ziemniaczanych, twarogu i potraw mięsnych. Do celów medycznych wykorzystuje się świeże ziele oraz sok z rośliny.

Bylica boże drzewko jest krzewem dorastającym do wysokości 1,5 m. Niepozorne kwiaty zebrane w luźne kiście wyrastają pomiędzy drobnymi i pierzastymi liśćmi. Ze względu na niewielkie wymagania uprawowe zioło występuje niemal w całej Europie. Jako surowiec w leczeniu wykorzystuje się liście rośliny. Łacińska nazwa bożego drzewka łączy się z antyczną boginią roślin i zwierząt - Artemidą. Rzymianie używali tego zioła w formie okładów na rany i jako środka moczopędnego. Także Słowianie traktowali bylicę boże drzewko jako roślinę niezwykłą. W średniowieczu ziołem tym leczono epilepsje i owsiki.