Bylica boże drzewko jest krzewem dorastającym do wysokości 1,5 m. Niepozorne kwiaty zebrane w luźne kiście wyrastają pomiędzy drobnymi i pierzastymi liśćmi. Ze względu na niewielkie wymagania uprawowe zioło występuje niemal w całej Europie. Jako surowiec w leczeniu wykorzystuje się liście rośliny. Łacińska nazwa bożego drzewka łączy się z antyczną boginią roślin i zwierząt - Artemidą. Rzymianie używali tego zioła w formie okładów na rany i jako środka moczopędnego. Także Słowianie traktowali bylicę boże drzewko jako roślinę niezwykłą. W średniowieczu ziołem tym leczono epilepsje i owsiki.

Bylica estragon jest rośliną wieloletnią, o lancetowatych, wąskich liściach i drobnych, żółtych kwiatach, zebranych w kłos; rośnie do wysokości 110 cm . Zioło to, choć od lat jest uprawiane w Europie, wywodzi się z Azji i Ameryki Północnej. Estragon trafił do Europy dzięki wyprawom krzyżowym, które przyczyniły się do spopularyzowania go jako leku podawanego w leczeniu cholery. W medycynie ludowej bylica estragon występuje również pod nazwami, dragonek, bylica głupich, bylica dragonek. Tradycja ludowa przekazuje wiadomości o tej roślinie jako talizmanie chroniącym przed złymi mocami lub środku neutralizującym jad węża i skorpiona.

Parietaria lekarska należy do rodziny roślin pokrzywowatych. jest to roślina wieloletnia osiągająca od 30 do 100 cm. Ma charakterystyczną wzniesiona łodygę, zazwyczaj słabo rozgałęzioną, na niej osadzono są owalno-lancetowate liście, z obu stron zaostrzone. Parietaria w okresie od czerwca do października zakwita kwiatami o mieszanych barwach, zebranymi w krótko szypułkowe kwiatostany, które jesienią owocują orzechami i niewielkich rozmiarach.