Granatowiec właściwy jest krzewem lub drzewem dochodzącym do 6 m wysokości. Charakteryzuje się piękną koroną i poskręcanym pniem. Na szczycie czterokanciastych łodyg znajdują się liczne kolce. Młode liście granatowca mają miedziany odcień, są skórzaste i błyszczące, natomiast jesienią żółkną. Kwiaty przypominają wspaniałe kamelie, osadzone są w kącikach liści i zależnie od odmiany są pomarańczowe, czerwone lub białe. Owoce mają średnicę około 8 cm, wyróżniają się szorstkim wyrostkiem oraz skórzastą, żółtą lub czerwoną powłoką. Wewnątrz granatu znajdują się komory, zawierające do 700 drobnych nasion w soczystym, galaretowatym miąższu. Zarówno nasiona, jak i miąższ są jadalne. Granatowiec jest rośliną klimatu subtropikalnego lub tropikalnego, wspaniałe
znosi wysokie temperatury i okresy suszy. Jego ojczyzna jest Persja. Obecnie uprawiany jest prawie wszędzie w rejonie śródziemnomorskim na Krymie, w
Gruzji, Kalifornii, na Florydzie.

Wykorzystuje się korę i owoce granatowca. Korę zbiera się z pnia, grubych gałęzi i korzenia. Ma ona gorzkawy silnie ściągający smak i pozbawiana jest zapachu. Owoc bogaty jest w cukier, kwas cytrynowy, olej, białko, antocyjany, garbniki oraz niewielkie ilości witaminy C

Spożywanie granatów wpływa na wzmocnienie systemu immunologicznego ustroju.

Stosowane wewnętrznie

Świeży owoc granatu:

• pomaga zwalczać infekcje, przeziębienia, kaszel, malarię, anginę, astmę,
• hamuje wzrost pałeczki czerwonej,
• stosowany jest w schorzeniach przewodu pokarmowego i żołądka oraz podczas biegunki,
• leczy stwardnienie tętnic i ma działanie przeciwrobaczne;
• wyciągi ze wszystkich organów granatowca mają działanie obniżające ciśnienie krwi i przeciwzapalne.