Figowce rosły w stanie dzikim w Azji Mniejszej i najprawdopodobniej były jednymi z pierwszych uprawionych przez człowieka roślin. Ich owoce - figi dodawano do pokarmów na długo przed powstaniem starożytnej Grecji, mimo że Grecy utrzymywali, iż były podarunkiem bogini Demeter. Istnieje ponad 600 gatunków fig. Owoce odmiany Brunswick są duże, a najlepiej smakują dwa dni po ich zerwaniu. India Rubber czy Plant są uprawiane w celach ozdobnych. Natomiast Brown Turkey zawsze daje bardzo obfite zbiory.

Figowiec jest drzewem dwupiennym, rosnącym do 15 m wysokości. o luźnej koronie oraz zwisających i powyginanych gałęziach. Czasem uprawiany jest jak rozłożysty krzew, a bywa, że jest rozpinany na murach. Ma niski i gruby pień o jasnoszarej korze. Liście figowca mają ciemnozielony kolor, są duże, skórzaste, z wierzchu sztywne i szorstkie, pod spodem owłosione, wydzielają także charakterystyczny zapach. Figowce tracą liście na zimę, kwitną od maja do września. Owoce tych drzew spotykane są zazwyczaj w brązowym, purpurowym , zielonym, fioletowym lub czarnym kolorze. Rozwijają się między wrześniem a październikiem.

Figowce są raczej odporne na zimno. Czasem nawet jeśli drzewo zamarznie, to potrafi odżyć, pod warunkiem jednak że jego korzenie były chronione przed niskimi temperaturami. Głównym wrogiem figowca jest nadmierna wilgotność, a także ptaki i osy. Niezwykła uroda liści sprawia, że figowce często sadzi się w ogrodach lub doniczkach. Wymagają regularnego podlewania oraz przycinania gałęzi, a także odpowiedniego ogrzewania. Obecnie figi uprawia się głównie w krajach śródziemnomorskich, na atlantyckich wybrzeżach Francji, w Indiach, Turcji, Pakistanie, Turkmenii, na Krymie. Hodowle rozwijają się przede wszystkim w klimacie subtropikalnym, figowiec jest rośliną ciepłolubną, rośnie na kamienistych zboczach górskich, wśród skał, na terenach osłoniętych od zimnych wiatrów, jako podszycie w lasach liściastych, lubi lekkie, zasadowe gleby. Figi zasobne są w cukry (14%), a niektóre odmiany mają ich nawet 71% kwasy organiczne (0,09 - 0,38%), kwas cytrynowy, karetenoidy, związki pektynowe. Poza tym w figach jest sporo witamin i soli mineralnych, węglowodanów i błonnika, jest także żelazo, potas, wapń i miedź. Figi są cennym źródłem kwasu foliowego, niezbędnego kobietom planującym ciążę lub ciężarnym. Ze względu na sporą ilość naturalnych cukrów, fig powinni unikać chorzy na cukrzyce. Nie zaleca się ich także osobom na diecie niskosodowej. Poza tym nie powinno się spożywać fig podczas przyjmowania leków przeciwdepresyjnych z grupy inhibitorów MAO

Figi mają dużą wartość odżywczą. Z fig sporządza się syropy, stosowane jako środek przeczyszczający.

Stosowana zewnętrznie

Owoce figowca:

• zalecane są w hemoroidach, odmrożeniach, ropiejących ranach i wypryskach, czyrakach, owrzodzeniach dziąseł ( w takich przypadkach najlepiej jest sok mleczny z figowca) wszelkich chorobach dziąseł, gardła i jamy ustnej;
• gorące okłady pomagają w stanach grypowych, zmiękczają naskórek;
• olejek lotny ma działanie grzybobójcze i bakteriobójcze;
• sok z liści ma właściwości przeciwzapalne i zmiękczające, dlatego leczy się nim skórę wągrowata i
  nadmiernie wysuszoną;
• ficynaza wyodrębniana z soku mlecznego wykorzystywana jest do produkcji serów oraz w przetwórstwie mięsnym.

Stosowana wewnętrznie

Figa:

• jest środkiem przeczyszczającym,
• pomaga w zaparciach, bólach brzucha (wtedy skutecznie pomogą suszone figi zalane nocą wodą, rano należy owoce zjeść na czczo i wypić wodę, w której się moczyły),
• wspomagają leczenie dolegliwości klatki piersiowej,
• z prażonych i grubo zmielonych fig można przygotować kawę figową,
• jest pomocą w wielu chorobach płuc, gorączki, przeziębień, kataru, zakażeń gardła,
• pomocne są w leczeniu epilepsji, zapaleniach pęcherza moczowego, dolegliwościach nerek, uśmierzają bóle menstruacyjne.