Rumień pieluszkowaty (pieluszkowe zapalenie skóry) jest częstą dolegliwością u niemowląt i małych dzieci. Polega na występowaniu zmian na pośladkach, w okolicy narządów płciowych i podbrzuszu, a więc w miejscach przylegania pieluszki do skóry dziecka. Dochodzi do nich na skutek podrażnienia skóry przez mocz i kał. Dolegliwość ta dotyczy najczęściej dzieci między 6. a 9. miesiącem życia. W zaawansowanym zapaleniu należy koniecznie zwrócić się o pomóc do lekarza.

Rumień pieluszkowaty - objawy

Pierwsze objawy pieluszkowego zapalenia skóry to zaczerwienienie, suchość i łuszczenie się naskórka. Zmiany początkowo nie wyglądają na groźne. Jednak jeśli nie zastosuje się odpowiednio wcześnie leczenia, to stopniowo się nasilają. Na skórze pojawiają się grudki, krostki, nadżerki i owrzodzenia. Łatwo dochodzi do zakażeń bakteryjnych i grzybiczych. Dziecko staje się niespokojne i apatyczne.

Przyczyny

Do trzeciego roku życia skóra dziecka nie jest jeszcze w pełni dojrzała. Stąd narażenie jej na szkodliwe czynniki chemiczne (np. niewłaściwe kosmetyki) i mechaniczne (np. pocieranie przez źle założoną pieluszkę) bardzo szybko prowadzi do uszkodzeń, które mogą ujemnie wpływać na zdrowie i samopoczucie dziecka. Czynniki sprzyjające powstaniu pieluszkowego zapalenia skóry:

• Zbyt rzadkie zmienianie pieluch ( zynniki drażniące pozostają na długo w kontakcie ze skórą)
• Niedokładne oczyszczanie skóry z moczu i kału
• Zbyt rzadkie wietrzenie skóry
• Biegunka
• Leczenie antybiotykami
• Używanie mydła (zwłaszcza, gdy jest niedokładnie spłukiwane po myciu)
• Korzystanie z plastikowych majteczek

Leczenie naturalne

Zazwyczaj rumień pieluszkowy nie wymaga interwencji lekarza. Najważniejsze jest odpowiednio częste zmienianie pieluszek tak aby skóra dziecka miała jak najkrótszy kontakt z moczem. Jeśli dziecko ma szczególnie wrażliwą skórę, to pieluszkę powinno się zmieniać także w nocy.
Niekiedy doskonały efekt przynosi zmiana stosowanych pieluszek (z jednorazowych na terowe lub odwrotnie). Jeśli to możliwe, powinno się zdejmować pieluszkę i wietrzyć skórę. Zapobiega to powstaniu odparzeń, jak również pomaga w gojeniu się zmian. Ważne jest częste mycie i dokładne osuszanie skóry, zwłaszcza w fałdach i zgięciach. Po myciu skórę dziecka smarujemy oliwką lub kremem dla dzieci.
Do ochrony skóry używa się kremów, które najczęściej w swoim składzie zawierają tlenek cynku. Ma on działanie odkażające i osuszające. Trzeba unikać tłustych preparatów, które zatykają pory pieluszek i utrudniają wchłanianie moczu. Niestety niekiedy mimo prawidłowych nawyków higienicznych nie udaje się ustrzec dziecka przed pieluchowym zapaleniem skóry. Pewną role w tym wypadku odgrywać mogą czynniki dziedziczne.
Starym sprawdzonym sposobem jest smarownie skóry chorobowo zmienionej roztworem octu winnego (1/2 łyżeczki do herbaty na szklankę wody).

Ziołolecznictwo

Do ochrony skóry można stosować żel z aloesu, który ma działanie bakteriobójcze i przyspiesza gojenie rumianek (4 łyżki kwiatów rumianku zalać 100 ml wrzącej wody, zaparzone ziele zawinąć w płótno, ostudzić i przykładać na chore miejsce).
Odwar z żywokostu (do użytku zewnętrznego): 2 łyżki korzeni żywokostu zalać wrzątkiem (pół szklanki) i zagotować. Płotno nasączyć odwarem i przykładać na zmienioną skórę. Stosować 2 razy dziennie.

Homeopatia

Jest wiele skutecznych preparatów, które stosuje się w zależności od nasilenia zmian na skórze. Najczęściej zalecane są: Sulfur D4 lub Rhus tox. D6.