Roślina ta ma kilka innych nazw, np. kocie łapki, żółty nieśmiertelnik, suchołuska czy szarotka piaskowa. Kocankę piaskową można spotkać przede wszystkim w suchych borach, na terenie piaszczystych, w zaroślach i ugorach. Mimo że jest rośliną dość powszechną, w Polsce objęto ją częściową ochroną.

Kocanka jest byliną, która wytwarza zdrewniałe kłącze. Z niego wyrastają proste pędy o długości do 30 cm. Liście ma owłosione, ostre i całobrzegie. Na wierzchołkach łodyg znajdują się baldachowate wiechy złożone z małych, pomarańczowych lub cytrynowożółtych, rurkowatych kwiatów. Okres kwitnienia kocanki trwa od lipca do października. Jej owocami są podłużne niełupki.

Do celów leczniczych zbiera się na początku kwitnienia całe kwiatostany tej rośliny. Ziele ma gorzki i drapiący smak.

Kocanka znajduje szerokie zastosowanie w medycynie naturalnej oraz jest środkiem zwalczającym mole i inne insekty.

Stosowana wewnętrznie.

Napar z kocanki piaskowej:

• pobudza czynności żołądka i wątroby,
• działa żółciopędnie, przeciwzapalnie, moczopędnie;
• wyciąg z kocanki piaskowej zmniejsza napięcia mięśni gładkich jelit i dróg żółciowych,
• zwiększa wydzielanie soków trawiennych,
• reguluje ruchy perystaltyczne,
• reguluje organizm po operacjach dróg żółciowych;
• odwar pomaga w braku łaknienia i niewydolności wątroby.