Pochodzi z Dalekiego Wschodu, ale z powodzeniem można ją uprawiać w polskich ogrodach jako roślinę ozdobną. Wymaga zacienionych stanowisk o dużej wilgotności powietrza oraz żyznej, ale nie podmokłej gleby. Jest to pnąca roślina odporna na mróz, która w stanie naturalnym rośnie do 50m wysokości. W sprzyjających warunkach przyrasta rocznie o dwa, trzy metry. Tworzy pędy o pusty rdzeniu. Liście aktinidii ułożone są skrętolegle, mają jajowaty kształt, są piłkowane i opadają na zimę. Są ciemnozielone, ale już od połowy września przybierają cytrynowy kolor. W kątach nerwów widoczne są na nich kępki brązowych włosów. Jest to gatunek dwupienny, wytwarza kwiaty męskie i żeńskie. Kwiaty są białe lub różowe, pięknie pachną i zebrane są w grona rozwijające się na początku czerwca. Owalne, zielonkawożółte, drobne owoce osiągają długość 3 cm. Od strony wystawionej na słońce mają purpurowo-czerwony rumień. Są jadalne, mają słodkawo – kwaśny smak, soczysty miąższ oraz piękny armat. Mogą być spożywane na surowo, ale służą często do wyrobu konfitur, kompotów, pysznych win i syropów. Bardzo dobrze przechowują się w postaci mrożonek i suszu.
Stosowana wewnętrznie
Owocem aktinidii ostrolistnej są źródłem witaminy C, która ulega minimalnemu rozkładowi pod wpływem wysokiej temperatury, dlatego zalecana są pomocniczo w leczeniu szkorbutu, wiosennego osłabienia, przeziębienia, grypy, anginy, infekcji, wzmacniają i regenerują organizm, podnoszą jego odporność, dostarczają sporych ilości witamin A, B, D i E uzupełniają niedobory sodu, fosforu i wapnia
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google