Vitmarket - ponad 10 lat doświadczeniaponad 10 lat doświadczenia

Zawęż produkty








od do

Bańki

09-09-2013

Stosowanie baniek to metoda leczenia tak stara, jak medycyna naturalna. W zamierzchłych czasach stosowano ją w Chinach i Indiach – wynalezienie jej przypisuje się Chińczykom. W Europie są od niepamiętnych czasów. W Polsce czy w Niemczech jeszcze sto lat temu każda domowa apteczka musiała zawierać komplet najróżniejszych baniek. W XX wieku rozwój zaawansowanych technik medycznych sprawił, że stawianie baniek straciło na popularności, choć nadal jest spotykany jako środek leczniczy w medycynie ludowej. Konwencjonalne metody leczenia nie zaprzeczają skuteczności tego rodzaju terapii, choć same sięgają po nią obecnie więcej, to uruchomione zostają siły odpornościowe całego organizmu. Działanie lecznicze baniek jest więc całkowicie naturalne, a przy tym niezwykle skuteczne. Niekiedy bańki stanowią doskonałą alternatywę dla najlepszych antybiotyków (zwłaszcza dla osób nadużywających leków), bywają też nazywane naturalną „autoszczepionką”.

chińskie bańki gumoweNajbardziej rozpowszechnione w naszym kraju są bańki szklane, ale na całym świecie znane są także – bambusowe czy gumowe lub tzw. bańki zimne. Bańki bambusowe mają takie samo zastosowanie jak szklane, są tylko większe i mają te wadę, że nie są przezroczyste i nie pozwalają na obserwacje skóry. Gumowe bańki stają się u nas coraz popularniejsze, gdyż łatwiej się nimi posługiwać, a co ważniejsze unika się ryzyka poparzenia chorego. W użyciu są także bańki zimne, ale zaopatrzone na końcu w specjalny zawór z tłokiem przypominającym tłok strzykawki, pozwalający wytworzyć podciśnienie bez konieczności ogrzewania wnętrza. Bańki zimne mogą być, oczywiście, równie skuteczne, gdyż czynnikiem stymulującym organizm nie jest temperatura lecz podciśnienie.

Zaznaczmy, że kiedyś stawiało się także tzw. bańki cięte, których dziś się zdecydowanie nie poleca. Wykorzystywano je do stymulowania wypływu krwi z naciętej skóry. Miały one więc działanie zbliżone do pijawek i innych form upuszczania krwi. Obecnie z tej metody na większą skalę korzysta się w klinikach w Chinach, jednak poza nimi nie jest ona praktykowana i zdecydowanie nie wolno jej wykonywać samodzielnie.

Jak postawić bańki ?

Zabieg stawiania baniek szklanych jest stosunkowo prosty, choć prawidłowe wykonanie wymaga pewnej wprawy. W tej metodzie, w celu wywołanie miejscowego zassania i przekrwienia skóry, ogrzewamy powietrze wewnątrz naczynia płomieniem, który pozwoli rozrzedzić powietrze, przez co wytworzy się podciśnienie po przytknięciu naczynia do skóry.
Przed rozpoczęciem zabiegu przygotowujemy około 30 baniek (ich liczba zależy między innymi od wieku i wzrostu chorego) oraz pozostałe akcesoria, takie jak naczynie ze spirytusem, waciki, lampkę spirytusową i wacik na metalowym pręciku, wazelinę, pojemnik na odpadki.
Chory powinien leżeć na łóżku z odkrytą częścią ciała, na którą przystawiamy bańki. Należy zachować ostrożność w posługiwaniu się ogniem, trzeba też na wszelki wypadek okryć włosy chorego. Bańki trzymamy w dłoni skierowane ku dołowi, wacik na pręciku nasączony spirytusem podpalamy i umieszczamy wewnątrz bańki oddalonej na bliską, ale bezpieczną odległość od skóry. Po kilku sekundach usuwamy płomień, bańkę zaś pospiesznie przykładamy do powierzchni ciała. Naczynie powinno przyssać się od razu. U ludzi wychudzonych zaleca się smarowanie skóry wazeliną. Zawsze zaleca się łagodny masaż.

Oczywiście, koniecznie trzeba też ogolić klatkę piersiowa lub plecy u ludzi nadmiernie owłosionych.

Bańki stawiamy zazwyczaj tylko na plecach, wedle zaleceń lekarza- wyjątkowo z przodu klatki piersiowej. Na plecach omijamy kręgosłup oraz łopatki, na klatce piersiowej mostek, obojczyk, brodawki piersiowe, okolice serca i rejon żołądka.

Nie przykłada się baniek w miejscach gdzie nie ma wystarczającej ilości tkanki miękkiej.

Na plecach należy przykładać je od barków do dolnej granicy żeber, a także objąć nimi boki. Bańki umieszczamy w równych rzędach, w odległości paru centymetrów jedną od drugiej, systematycznie pokrywając powierzchnię ciała. Wygodniej jest układać je najpierw na dalszej połowie pleców, potem na bliższej.
Po postawieniu wszystkich baniek okrywamy chorego na mniej więcej 20 minut. W przypadku dzieci odczekujemy około 10 minut. Po tym czasie zdejmujemy bańki, przyciskając palcem skórę przy brzegu bańki i lekko przechylając naczynie. Po skończonym zabiegu chory powinien odpoczywać, nie wstając z łóżka, dobrze jest przy tym jeżeli kładzie się tak, by nie uciskać miejsc poddanych zabiegowi, ponieważ ważny jest swobodny dopływ krwi.
Jeżeli na skórze chorego pojawiły się pęcherze, należy je przypudrować pudrem antyseptycznym. Chorym, u których wystąpiła taka reakcja nie powinno wykonywać się ponownie tego zabiegu. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek komplikacji należy wezwać lekarza.

Nie zapominajmy też, że należy zasięgnąć rady lekarza przed przystąpieniem do leczenia bańkami. Lekarz powinien też pokierować leczeniem, w którym należy uwzględnić uwarunkowania indywidualne.

Terapia bańkami nie jest obojętna dla zdrowia, co więcej, ma wpływ na cały organizm, rozszerza naczynia krwionośne, poprawia krążenie skórne i oddychanie przez skórę, uelastycznia ją i zwiększają wydzielanie potu i substancji toksycznych. Podobnie wpływa na mięśnie i stawy, poprawiając krążenie krwi i limfy, usprawniając ich funkcjonowanie, poprawiając metabolizm. Silnie stymuluje też układ nerwowy, oddziałując bezpośrednio na włókna nerwowe, wpływając na stan nerwów rdzeniowych i układu wegetatywnego. Reguluje także funkcjonowanie układu krwionośnego i krwiotwórczego, układu pokarmowego, a nade wszystko układu oddechowego, w przyspieszonym tempie oczyszczając organizm i „budząc” jego „uśpione” naturalne zasoby.

Zabieg warto chyba polecić każdemu, jako naturalny i bezpieczny antybiotyk bez skutków ubocznych.

Banki pomagają w następujących schorzeniach:

  • nieżyty górnych dróg oddechowych, astma, przeziębienie, zapalenie oskrzeli, płuc i opłucnej, grypa;
  • krwiaki i bóle pourazowe, mięśniobóle oraz nerwobóle, zapalenie korzonków nerwowych, rwa kulszowa;
  • choroby narządów wewnętrznych jamy brzusznej oraz choroby układu moczowo-wydalniczo-płciowego;
  • choroby układu nerwowego, zwłaszcza niektóre postacie nerwic;
  • impotencja, moczenie nocne, choroby kobiece, niestrawność.

Przeciwwskazania:

  • ropne i grzybicze zmiany skórne;
  • niedożywienie i ogólne wycieńczenie organizmu długotrwałą chorobą oraz ogólna nadwrażliwość;
  • niewydolność serca, niedokrwistość, nowotwory złośliwe oraz hemofilia i inne zespoły zlej krzepliwości krwi;
  • długotrwałe przyjmowanie polopiryny i leków przeciwkrzepliwych.

Bestsellery

Kategorie

Obsługiwane płatności
ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Royalty Line noże